|
نگارنده: منتقد گمنام
آیا امر اسکان کوچیها توسط رئیس جمهور تطبیق خواهد شد ؟ بیا تا بکوشیم و جنگ آوریم........برون سر از این بار ننگ آوریم
بتاریخ
10
سرطان سال
1387
سری به تارنماهای انترنتی زدم تا باشد که از اوضاع و احوال کشور و جهان
خودرا با خبر سازم. وقتی به تارنمای خبری افغان پیپر مراجعه کردم در آن
خبری زیر عنوان (رئیس جمهور امر اسکان کوچیها را صادر کرد) نظرم را جلب کرد
و مرا واداشت تا آنرا بخوانش بگیرم. در خبر چنین آمده است:
حامدکرزي رئيس
جمهور کشور، حکم اسکان کوچيها را به شرح ذيل صادر کرد؛ پس از خواندن خبر، با شناخت که از سیاستمداران گذشته و حال کشور و مطالعه ی که از تاریخ آن داریم نتوانستم خودرا تلقین نماییم که یکی از بزرگترین دشواریهای موجود میان اقوام کشور دارد بسوی حل شدن به پیش میرود زیرا طوریکه تاریخ گواه است پیدایش بیشتر دشواریها در کشور عمدی بوده اند تا یک امر تصادفی و غیر قابل پیشبینی. در اینجا میخواهم از صدها موارد به یکی چند تای از آنها که یکی آن همان مـشکل اسکان کوچیها میباشد اشاره نمایم: با برسیی ترفندهای سیاسی که از آغاز تجزیه خراسان و ایجاد کشور مورد خواست انگلیس بنام افغانستان بکار گرفته شده اند آشکار میگردد که مشکلاتی چون کوچهای اجباری مردمان اصیل یک منطقه و جابجا کردن ناقلین پشتون در آنجاها، چور و چپاول شدن نوامیس،اموال و دارایی اقلیتها توسط پشتونها بخصوص در دوران عبدالرحمن خان، نادرخان، طالبان و تا حدودی هم در زمان کرزی، سرکوب نمودن زبان و فرهنگ پارسی توسط پیشتونها و بزور قبولاندن زبان خود بالای اقوام دیگر، پیشبرد حکومت داری به گونه ی فاشیستی نه به گونه ملی البته طوری در اساسنامه حزب افغان ملت نیز صراحت دارد، بهره برداری از اقوام کشور علیه یکدیگر بخاطر نیل به اهداف سیاسی (که استعمال کوچیها بر علیه هزاره ها نیز یک سیاست پشت پرده میباشد) هیچکدام تصادفی نبوده بلکه عمدی بوده اند که از سوی سیاستمداران این خطه به پیش برده شده اند. چون موارد بالا یک واقعیت تاریخیست که هیچکس نمیتواند از آن چشم بپوشد، از همینرو خواندن این خبر بجای اینکه سبب خوشحالی گردد بیشتر انسان را وا میدارد تا اندکی تآمل نموده و به آن به دیده شک بنگرد زیرا مردم دیگر میدانند که به آن نتاسب که سیاستمداران دیگر کشورها به مردم خود دروغ را خیلی کم میگویند ولی حرف راست شان بیشتر است ، سیاستمداران کشور ما از سرتا پا دروغ گفته اند، دروغ میگویند و دروغ خواهند گفت. چون همین آواره گی کوچیها از اول تا بحال یک راه خوبی برای پیشبرد سیاستهای تک قومی و فاشیستی بوده است پس میبایست منتظر گذشت زمان بود تا دیده شود که آیا امر آقای رئیس جمهور جامه عمل میپوشد و یا صرفا امری است که بروی کاغذ باقی خواهد ماند. چراکه اگر دولت خواسته باشد که این امر را بخاطر خیر و سعادت ملت خود صادر کند پس معنا اینست که دولت، سیاستهای تک قومی و پشتونیزم فاشیستی را کنار نهاده است ولی اگر بروی کاغذ ماند پس معنا این خواهد بود که دولت فقط خواسته است که بخاطر خاموش ساختن کوتاه مدت سروصدا ها با نوشتن یک امر بدون پیگیری مردم را فریب داده است. از افواحات و خبرهاییکه که دورادور ریاست جمهوری به گوش میرسند گفته میشود که دستانی و جود دارند که از داخل ارگ کوچیها را وا میدارند تا به مناطق هزاره نیشین تاخته و با چور و چپاول نمودن اموال، دارایی ها و غضب علفچرها و باغات، آنها را مجبور به کوچیدن از منطقه اصلی شان کرده و کوچیها جاگزین آنها گردند تا باشد که ولایت میدان وردک به یک ولایت یک قومی یعنی پشتون تبدیل شود که بنابر گفته های شنیده شده نقش اول این سیاست را فاروق وردک بازی میکند. اگر این اخبار درست باشند پس چگونه میشود به امر صادر شده اعتماد کرد. همچنان اگر آقای رئیس جمهور این امر را صادقانه صادر کرده است پس چگونه میشود یقین داشت که در اجرای این امر پایین دستی ها اخلال وارد نمیکنند زیرا یکی از پایین دستی ها همانا آقای فاروق وردک میباشد که کوچیها با جنگ افزارهای سبک و سنگین به تحریک وی، مقام رهبری حزب اسلامی گلبدین حکمتیار و سازمان جاسوسی آی اس آی پاکستان وارد منطقه هزاره ها شده اند. از سوی دیگر کی صداقت و همدردی اعضای کمیسیونی را که بخاطر همین منظور ایجاد میگردد تضمین میمناید. زیرا اینگونه کمیسیونها کم نه بوده اند که ایجاد شده اند ولی دردی را دوا نکرده اند. یکی از آن کمیسیونها کمیسیون حقیقت یاب بخاطر پیدا نمودن عاملین انفجار در ولایت بغلان میباشد که باعث کشته شدن نمایندگان برگزیده ملت و شمار زیاد از کودکان و نوجوانان دانش آموز گردید. ما میبینیم که مردم تا هنوز هم در مورد عاملین و گرفتار شدن و یا نشدن آنها چیزی نمیدانند. پس این بر نمایندگان برگزیده ملت است که در راستای تطبیق این امر هوشیار و کوشا باشند و نگذارند که از یک سو نه یک سوی یک مشکلی به میان بیاید که بهانه ی شود برای درنگ در تطبیق و یا فراموشی امر صادر شده از جانب رئیس جمهور کشور. سپاس |