حفیظ الله حصیف دانشجوی دانشکده زبان وادبیات دانشگاه کابل: 12 جدی 1387
اگر امریکا چشمانت
به
عراق وافغانستان قلبم
بمباردمان می کند
ویا طناب زلفانت
صدام حسین حنجره ام را حلق آویز کند
هنوز حقوق بشر
سازمان ملل وجدانم
باداشتن حق وی توی نگاهت
بازهم خاموش است
***
چرا بوش نگاهت خیالم را
به ابو غریب رخسارت
به بند می کشد
نگاه القاعده ای دوچشمم
به گوانتاناموی محبت افتیده
الهی!
اوبا مایی بیاید
وقصد بستن گوانتانامو کند
ونگاه ام آزادانه محاکمه شود
یک قرن زندان درقلبت
را هنوز قبول دارم
***
چرا؟
بم های اسراییلی اشکها
بالای کودکان فلسطینی رخسارم جاریست
وهر لحظه مردم وجود
امید آمدن صلح تورا دارند
کیست توی که به دادشان برسد
وبیایی با آتش دو چشمانت
خانه شان گرم کنی
وتنور مهر شان شوی
آری خدا چنین خواهد خواست
که روزی من و فلسطین آرام شویم
اواز بم
و من از غم
حفیظ
الله حصیف دانشجوی دانشکده زبان وادبیات دانشگاه کابل