|
جمشید
یما :
3 حوت
1387
آلام
به سرای
کی اش شکایه کنم
به
کــدامـین سفـر ادامـه دهم
به غم نا
تمام غزه ؟
ویا
درکنارمرقد فرزند جوانش
خــــواســتـــم زنـــدگــی کــنــم
مگر
ایـن
زندگی رهایـم کرد
گفتم این
راه را رها نکنم
آه!
این راه
غصه دارم کرد
اگرم شگوه
کنم یا نکنم
هــیـچ
دردی دوا نــخــواهــــم کــرد
بعد مرگم
گل سرخی که دوست داشتمش
روی قبرم
نگذارید
*************************
چهار پارچه
فردا هــمان
ستـاره به دنبال آرزو
فردا همان
سپیده دم صبح جستجو
فردا همان امید
طلایی بــه خوابها
از اضطراب و
وحشت اندوه بادها
|