عبدا لغفور
امینی:
4 حوت
1387
آزادی
ا لهـی بازده
مــا را زنـــو پیـغام آ زادی
مــزین کن دیــگر نام وطن با
نـام آ زادی
بسی رنج و تعب
د ید یم ما از سوی ا ین وآ ن
رهایی
بـــــخش ملـــت را نـــو با ا علام آ زادی
ربود آرام
مارا جنگ بی مفهوم سالی چند
دیـــگر برما ببخشا را حت وآ رام
آزادی
فضای ما مکدر
گشته با باروت وبا دودش
معطرکن وطن با
عطر صبح و شام آ زادی
خمود وساکت
وپژمرده دور از میهن خویشم
نصیب ما بکن یک جرعه ا ز جام آ زادی
شدیم آ واره و
بیچاره گی د یدیم در غربت
درخشانتر بود
از صبح غـربت شام آ زادی
تویی دا نا
تــــویی بیـنا تو هستی مالک دلها
نکو گردان به ما آ غازوهم
انجام آزادی