|
|
عبدا لغفور امینی: دوم حمل 1388
بیا بیا کـه بی تو مراطاقت وتوان نـبود بـه غیـرعشق تـوهیچـم غـم زمـان نبود بـیا کـز آ مـدنت کلبه ا م شود روش دگــر بـه محفل مــا نـا لـه وفـغـان نبود بیا تـو یار وفادار ومـونس جان شـو که بی وجود توخونم به رگ روان نبود بیا که چشم به راه ودر انتظار تـوام که جــزوصا ل تـو ا م هیچ آ رمان نبود بیا به خلوت تنهایی ام امیدی بخش که بی قــدوم تو ا م هیچ فر وشان نبود بیا به عطرتنت خرمی ببخش به من که در سراسر عـمرم دیـگر خزان نبود بیا تو همدم و همراز وهم زبانم شو که از تو راز امینی دگـر نهان نبود |
