سلیمان راوش

دریا -  مردم

آری؛

چه زیباست دریا

رقص  امواجش

تبش اندام نرمگینه معشوقه ای را مانند است

چه دیدنی ست دریا

 بلورین سنگ هایش

 در حریر جامه ء آبینه

 پستانهای دختران سپید پوست سیه چشم را

یکسان ست

چه نوشدنی ست دریا

صدای مستی تنش

صدایی عاشفانه هایی  پریانی بدخشانی

و

 چکانهء  قنینهء بدخش مذاب ست

چه شنیدنی ست دریا

 بودن در کنارش

غنودن بر بلورین حریر جامهء آبینه ست

چه آرمیدنی ست دریا

***

اما ای وای،  اگر دریا

 اهریمنی شد

نه تنها ترا

در خویش می کُشد

کودکان را نیز  اوبار می کند

زنان را در سنگ های تیرهء  خود می کوبد

شهرها و ساحل  ها را برهم وشوریده می سازد

 وآنگاه

چه اهریمنی ست دریا

مانند مردم ، هرگاهی که

اهریمن را به امامت می گیرند

چه نابخشودنی ست دریا .

تاجکیستان ، بدخشان 1994   .