دستگیر نایل: 18 جوزا 1388

دل بی غم

بـه گیتی دلی نیست، بی غــم نبـا شد           غمی هم  نبا شد،اگر دم  نبا شد

چــه زیـبا ست دنیا و امـا چـه گویـیم            نصیب دل ما، به  جز غم نباشد

مــپرس ازمن و ما کـه از درد غربت            دلی نیست اینجا،که پرغم نباشد

نـــه خویی ز انسان، نــه ذوق محبت           چه  نا میم  ان را، که آدم نباشد

نــدیــد یم   روزی،  رخ  شاد  مانــی           دلی جمع  اینجا، به  عا لم نباشد

چـه معـناست دنـیا وایـن زنـده گی را           که سا مان عشرت، فراهم نباشد

توعیسا نفس راچه دردی،چه سودی           به  زخم  دل ما که  مرهم  نباشد

تــوانیم  انگاه  چــون  ادمی  زیست            که در ملک ما،نامی از بـم نباشد

توانی زمین را، بهشت برین ساخـت           اگر فتنه  در نفس تو  آدم ،نـباشد

چه لا فی ز جود و دلیری و مــردی            که  نامت به از نام  رستم  نباشد

اگر ملک  دل  را  چو ایینه سازیــم            نیازی به جمشید و از جم نبا شـد

من ایـن زنـده گــی را سرابی  نبینم            که  درد  محبت  به او ضم نباشد

ببین جاه عاشق،که در بزم جـانــان            که  شاه،  از گد ایی  مقدم،نباشد

برفتند  یاران  و بینی  که، روزی

نشا نی  ز احوال  ما  هم  نبا شد

___( می 2009 _ لندن )