نورالله وثوق : 22حوت1387

دور سیاهی

  ..................

هوا ی آلوده 
  ..................

دوچشم باغ بالا تار گشته

هوای شهر گل بیمار گشته

زبس بار فضا ی ما سیاسی است

و طن آلوده ی ادبار گشته

..................
بخاران خویش را
نه می خیزد ازین گلشن بخاری
به جای گل نروید غیر خاری 
دلا فکری به حال خویشتن کن
بخاران خویش را تاکی به خواری
..................

چپن واره

بنازم چشم مستت را وطندار

به پا کردی برای دیده ها دار

به رستورا ن  فکرت رونهادیم

چپن واره بجان مازدی یار

..................

کوچه گرداب

مقیم خانه گرداب گشتیم

میان موجه غم خواب گشتیم

فرورفتیم آن سان در لجنزار

که در  جا از خجالت آب گشتیم

..................

خاطر پرواز

الف بودیم و مثل دال گشتیم

بزیر بار دل پا مال گشتیم

ولی در خاطر پرواز ماندیم

اگرچه بی پر و بی بال گشتیم

..................

چشم دید
به جز از لاله هردم شهیدی
نمی روید ازین گلشن امیدی
چه گلهایی که اینجا گشته پرپر
اگرباشد به نرگس چشم دیدی

..................
رنگ روییدن
اگرماتشنه فصل سپیدیم
چرا دور سیاهی ها تنیدیم
چرا از چشم گلشن رو گرفتیم
چرا از رنگ روییدن رمیدیم
........................
دلها ی  شکسته
بهار آمد ولی دلها شکسته
درشادی بروی خلق بسته
بزنجیر اسارت می کشانند
جوانان چوگل را دسته دسته
......................
آتش گرفته ها
در ودشت وطن آتش گرفته
بهار این چمن آتش گرفته
زهر سویی صدای ناله جاری است
نگاه مرد وزن آتش گرفته
..................
خار نگاه
بهاران پای در زنجیر کرده
جنونش را چه خوش تفسیر کرده
مگر خار نگاه ناز اوییم
که مارا از سر خود تیر کرده
..................
موج سراب
کویر بی سر وبی پاست اینجا
بهارو باغ بی معنی است اینجا
دو چشمم تشنه موج سرابی است 
که نام دیگرش دریاست اینجا
..................
دانه ی مهر
مپنداری هوادار بهاریم
خزان را میزبان این دیاریم
به غیر تخم نفرت باغ دل را
ندیدم دانه مهری بکاریم
..................
نورالله وثوق
21-12-1387
wosuq@hotmail.com