دوکتور سید بدخش
بسم الله الرحمن الرحیم
بنام
خداوند
توانا
به عظمت قرآن عظیم الشان به کرامت و بزرگی انسان نا توان این مخلوق خداوندی! همدیاران عزیز،پدران ،مادران ،برادران،خوارهران مستمند و اسیر! سلام و تبریکات عیدی ام را به حضور تان حواله میدارم. به امید آنکه این عید پیام آور صلح،آبادی،آزادی،اتحاد،انسجام خرد جمعی ،درک حقایق وگره گشائ مشکلات و معظلات افغانستان گردد. چراغ ظلم وظالیم تا دم محشر نمیسوزد اگر سوزد شبی سوزد شب دیگر نمیسوزد آری عزیزان!پاین هر شب سیاه سفید است آنانیکه بر بسترناز نشسته ونظارهً ملت رنجوررامینمایند روزی فرا خواهد رسید که دیوانه وار بر صلابت دوران نظر کنند. هموطنان عزیز ! از دیار غربت به صفت یک عنصر فعال فرهنگی که همیشه منتقید گر مسولین حوادث دلخراش سه دههً اخیر بوده ام راهئ دیارپر تحیر گشتم تا باشد باز گو کنندهً حقایق تلخ سرنویشت هزاران هموطن اسیر و بینوا،یتیم و گدا،بی دست و بی پا،بی نان و بی آب،بی خانه و بی دروبی پناه کشورم شوم.وبه این مقصد نسخه سرودهً رابه مناسبت عید سعید مستمندان سرودم تاهمت والای توانگرانرا دریابم
عیدانه ندارم
عــیدآمده در خانــه و عــیــدانه
نــدارم
جــان ازبــدنــم رفــته و جــانانه نــدارم
یک هموطنم نیست کــه ازحــال مـن
زار
گیـــرد خــبر از کلــبهً بیــمار و فـگارم
در خــانه نشــستم چو پــروانهً بــی
بـال
افروخته ام شـــمع وشــمع خـانه نــدارم
از کنج قــفـس مینـیگرم سـوی
گلســتان
جــای ئ به دل ودیــدهً گلــخــانـه نـدارم
جمع عزیزان راهــئ خــلوت گــه
یزدان
صبرم به خداگویم ومن چاره ندارم
گوشم شنود غلغلهً عیدی
مسلمان
حسرت زده ام لانه و کاشانه ندارم
بخت شــب یــلدا نتوانم به
سحر گفت
من طاقـــت رنجــیدن فــردا ره ندارم
از روز عزل قسمت مــن بـوده و
مـاًمن
دیــــوانه هــم آغوشــم و فــرزانه نــدارم
کام همـگان تلخ شد از ظــــلم زمــانه
یک ساقی منــصف ز میــخوانه نــدارم
تنــها نــه مــنم بــستر وبیــمار
و
نـشــسته
انـدردل صــــدها بــود این گــردو غـــبارم
نیم بــدنــم رفــــته بــه
اخــراودیــگر نیــست
پــهلو بـــزنم طاقــت نــظاره نـــدارم
روزاول عید ندانم که
چــه
روز است
بـر بادشــــده زنــده گــی ام قــــافــله دارم
ســرمای زمســتان بــه سراغ
من حیران
مجــنون شــده ام طــاقــت لیـــلا ره نــدارم
عــیدآمــده درکلـــبه و هــمان
شــده
امــروز
با در دو دریـغ صـفرهً مـهـمانه نـدارم
پار سال مرا عید سعید
بود و گدائ
امسال به خـوان خویش یکدانه ندارم
من در طلب نان شکم
ماندم و حیران
با عید چه گویم که خودم توشه ندارم
این جمعیت من که
پریـشان
شـده امروز
بـا عیـد بـیان کنـم کـه غـمـخانـه نـدارم
دسـت مـدعا بـهر
خدا خواهش بدخش
در بسته بودهر که ربوده چو و صالم
به امید صلح سعادت و
فردای بهتر برسرنویشت
شما عزیزان وبه آرزوی یک افغانستان
آباد،آزاد
مستقیل وسربلند که عاری ازهر گونه مشکلات
و
خشونت باشد.عید
تان
مبارک همدیاران عزیز!
دوکتور سید
بدخش
کشور کانادا
شهر
تورنتو
06/12/2008