فروغ فرخ زاد: 4 حوت 1387

حلقه

دخترک خنده کنان گفت که چیست

راز این حلقۀ زر

را ز این حلقه که انگشت مرا

این چنین سخت فشرده است به بر

راز این حلقه که در چهرۀ ا و

اینهمه تا بش ورخشندگی است

مرد حیرا ن شد و گفت

حلقۀ خوشبختی است ، حلقۀ زندگی است

همه گفتند ؛ مبارک با شد

دخترک گفت ؛ دریغا که مرا

باز در معنی آ ن شک با شد

ساله رفت و شبی

زنی افسر ده نظر کرد برآن حلقۀ زر

دید در نقش فرو زند ۀ او

روز های که به امید وفای شو هر

به هدر رفته ، هدر

زن پریشان شد و نا لید که وای

وای ، این حلقه که در چهرۀ او

باز هم تا بش و رخشندگی است

حلقۀ بر دگی و بندگی است