سروده یی از : مهندس شاه امیر فروغ
بسم الله الرحمن الرحیم
جلوه گاه عقاب
میهنِ مردانِ توفان -
زادگاهِ شیر ها ،
سرزمینِ رزم جویان ـ
کشورِ مردانِ پاک .
مأمنِ ـ
آزادگانِ با شرف ،
قدس و پاک و پر ز هیبت ـ
آب و خاک .
قلۀ کوهش ـ
ستیغ و پر غرور ،
رود هایش ـ
تند و مست و موج خیز
جنگلش ـ
سنگر گهِ شیر و پلنگ ،
آبشارش ـ
مست و بی پروا و تیز .
سینه اش ـ
منزلگۀ بس راز ها ،
عشق جوشد ـ
در دل هر زره اش ،
آشیانِ مرغِ توفان ـ
کوهِ او ،
زادگاهِ رزم جویان ـ
« دره » اش .
شهره گشته در جهان ـ
مردانِ او
مولوی و ابن سینا و «غبار » ،
شهرۀ آفاق ـ
شیرِ«آریان »
«احمدِ مسعود » ـ
«شاهِ »رستگار .
« آریانا » باشد این پر شور ـ
خاک ،
صاحبِ نام و جلال ـ
از دور ها ،
جلوه گاهِ ـ
بس عقابِ تیز چنگ ،
کشورِ آزادگان ـ
پر زور ها .
ای خوشا من ـ
کاین زمینِ مرد خیز ،
زاد گاه و قبله و گورِ من است
تا ابد ـ
نامش ، بلند آوازه باد
« آریانِ » من ، که خارش ـ
گلشن است .