|
محمد ظاهر ظفری
چند رباعی با ز یگر نو وعد هء د یگر د ا رد پرچم ز نــبی و ریش د ر بر دارد در پشـت حجـا ب هیکل بی رویـت فرما ن بـری ا ز نـو کر نوکر دارد ************* بیا د ر سوگ ا ین کشو ر بنا لیم قلمرو را به یک محو ر بنا لیم بیا سر د ر سر هم وا گذ ا ر یـم به تا بو تش چو یک ما در بنا لیم ************* وطن بر با د و مرد م خوا ر گشته د ل هر کس زخود بیزا ر گـشتهنــبا شد لحظــهء آ را م خا طــــر روا ن خو ب و بد بیما ر گشتـه************* به نا نی ملــــتم نا چا ر بــیــــنــم فر و هشـــته به هر د ربا ر بیـنـم خدا یا رزق تو د ر وعد هء توست چرا مسلم به کا فر خوا ر بیـنم؟ ************* زنا ن بــیوه سر گرد ا ن هر د ر نه خواب ا ند ونه سیرونه به بستر د و د سته زیر چا د ر می بنا لند که صد فـریـا د ا ز بـید ا د کشور ************* سرو دم آ نچه د ید م غم سرود م سر و د م نغمهء ما تم سرو د م حـوا د ث بیش و فرصت دانه دا نه ز بحری قـطرهء را کــم سرو دم ************* همه همسا یگان د رفکر خویش اند به ظاهردوست،لیکن خصم بیش اند بـه مـیدان سیـا ست با زی یی رو ز زهر د روا زه ای آ یند بـه نیش ا ند ************* رهبرچه خوش است که خاک وعسکردارد شیرا زهء مملکـت سرا سر دا رد لـیکـن بـه عـمـل خـلـیفـه ء بـی اُ مّـت خـد مت به خود و چها ر نرخر دارد
|
