|
اسدالله جعفری: 23 ثور 1388
بنام خدا
کبوترسفید پر
کبوتر سفید
پر،برتارک سپهر نیلگون عروج کن
علم ظفر افراز
ومعجزه خلق کن
برشانه خورشید
جهان نوبنیاد نیه ازنسل آب وآیینه
کتاب قانون کشورت
را با گیسوان« قمر» شیزاره بند
از چادر« ناهید»
بیرقی بساز که نقش بیرقت« سیمرغ» باشد
راه شیری درپیش
گیر و برنای جان بدم
کبوتر سفید پر
کبوترسفیدپر
کبوتر سفید پر
ازمژگان« زهره
»خدنگی برگیری وبرقلب دیو فقر بزن وبخوان:
لإيلافِ قُرَيْشٍ
(١)إِيلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ (٢)فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ
هَذَا الْبَيْتِ (٣)الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ
خَوْفٍ (٤)
بین آسمان وزمین
پل بزن ودرمدینه جان «کعبه» بنانیه وبخوان:
أَلَمْ تَرَ
كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَابِ الْفِيلِ (١)أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ
فِي تَضْلِيلٍ (٢)وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ (٣)تَرْمِيهِمْ
بِحِجَارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ (٤)فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ (٥)
کبوتر سفید پر
دیگر بار «رجعت »کن وبر خاکستان بازگردوپیام خدا را برگوش زمان بخوان:
طسم (١)تِلْكَ
آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ (٢)نَتْلُوا عَلَيْكَ مِنْ نَبَإِ مُوسَى
وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (٣)إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا
فِي الأرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِنْهُمْ
يُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ إِنَّهُ كَانَ مِنَ
الْمُفْسِدِينَ (٤)وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا
فِي الأرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ
(٥)وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الأرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ
وَجُنُودَهُمَا مِنْهُمْ مَا كَانُوا يَحْذَرُونَ (٦)
کبوتر سفید پر
شاخه شاخه گل تقدیم باغ کن که باغ رویش از یاد برده است
ازمژه ات دانه
دانه باران بباران که آسمان شهر دل گیر است
دختران شهر لبخند
از یاد برده اند
«شهلا» گیسو پریش
است و«لیلا» برگونه اش داغ تجاوز دارد
«پروین »شبانه
پرپرشد و«یاسمن» هنوز مزارش بی زائر است
«لاله» داغی
درجگردارد و«نیلوفر» ازچشمش چشمه چشمه خون می چکد
کبوتر سفید پر
کبوترسفیدپر
کبوتر سفید پر
کبوترسفیدپر
«بهار» را مهمان
این باغ کن سالها ست که بهار از این دیار کوچیده است
«بنفشه» لبخند
ازیاد برده است
«ثریا» چادر گل
دارش در هجوم باد به غارت برده شد
«سوسن» زلفان
سیاهش رنگ بهار ندیده است
کبوتر سفید پر
کبوترسفیدپر
کبوتر سفید پر
کبوترسفیدپر،برتارک زمان علم ظفر افراز
برشانه خورشید
جهانی از نوبنانیه
جهانی که
«محمد»(ص)حاکم باشد و«علی»(ع) وزیر و«ابوبکر»دیوان دار و«عمر» فاتح اقالیم
جهانی ازنو بنانیه
که هدیه مردمانش سلام باشد:
سَلامٌ هِيَ
حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ (٥)
جهانی از نو
بنانیه که چشمه سارانش «حکمت »باشد
کوپایه هایش
«عدالت وحسن وحسن»
مزرعه هایش
«توحید»
جهان ازنو بسازکه
سخن از پاکی وطهارت وکتاب باشد:
كَمَا أَرْسَلْنَا
فِيكُمْ رَسُولا مِنْكُمْ يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ
وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ
تَكُونُوا تَعْلَمُونَ (١٥١)
اگر حیات ابد
خواهی آب علم بنوش
به جز زچشمه دانش
مجوی آب بقا «همایی»
هرملتی که علم
وهنر آورد به دست
برآروزومقصد
خودکامران شود «آگاهی»
علم نور است وجهل
تاریکی
علم راهت برد
زتاریکی «اوحدی» |