سید همایون عالمی

کشور دل

در  کشور   دل  کعبه ی    از عشق  بنا کن       چون  بلبل   عشاق   غزل  گوی  و ندا  کن

روح است  چو سلطان تو در مملکت  جسم        هر  خواهش   جسمانی  به روحانی رها کن

حجاج  که  لبیک   کنان   غرق  طواف  اند        دل  کعبه   و   آئینه ی   از  لطف   خدا  کن

میدان  مُنا   و  عرفات   است   چو  حشری       از عشق  چنین   حشر تو هر روزه  بپا  کن

از کوه  صفا  آمده   تا   مروه   چو  حاجی        از  (هاجر ه ی ) صبر   به  دل آب  بقا   کن

از چشمه ی  عشاق    به  لب  زمزمی  آور        دل خالی  ز تزویر هم  از چون  و چرا   کن

از خصلت  بد  بینی  شود   دل   به  غباری         دل  جام  جهان بین  ره   صدق و  صفا کن

ابراهیم و اسماعیلی   در عشق   خدا  باش         تن  گیر  و پسر  گیر به راهش به  فدا   کن

بنگر  که  رسول است چه  روشنگر   گیتی         از  مصحف  او  نغمه ی  عشاق   نوا   کن

در عشق  طواف  دل خود  حاجی صفت شو        جز عشق  ، دلت را ز طلب خواهی جدا کن

عید  است و سعید است مبارک به همه  باد         یارب ز  ره    عشق   گذر از  دل   ما   کن

در  عشق (همایون)  شده یی سجده  بیاور

دل   دور  ز هر  ذره ی  تزویر و  ریا  کن

سید همایون عالمی

15 قوس 1387 ه ش :وزیر اکبر خان مینه :کابل - افغانستان