|
بقلم
حفیظ الله خالد: 25 جوزا 1388

خاطره
ای
ازیک
کنسرت
مرحوم
احمد ظاهر:
بمناسبت
سی ومین سالگره خاموشی شمع زندگی شادروان احمد ظاهراین هنرمند بی
همتای کشور میخواهم یکی ازخاطره های خویشرا از یک
کنسرت احمد ظاهردر شهر مزارشریف خدمت هموطنان گرامی تقدیم نمایم:
یکی از خصوصیات بارز شادروان احمد ظاهرهنرمند پر آوازه کشور تواضع
و شکسته نفسی همیشگی وی دربرابر مردم بود، با وصف آنکه وی به قشر
بالائی جامعه تعلق داشت، پدر وی مرحوم دوکتورعبد الظاهر در زمان
شاه بحیث صدراعظم، وزیر صحت عامه
،
رئیس شورا
توظیف
ولی احمد ظاهر هرگزخودش را از مردم خویش جدا و بلندتر تصور نه
نموده در برخورد با هموطنانش از منتهای تقوا و شکسته نفسی کار
میگرفت چیزی که متاسفانه امروز عده قلیلی از هنرمندان ما
حایز
چنین خصلتی هستند
در
مورد سخاوتمندی
و احساس همدردی شادروان احمد ظاهر نسبت به افراد بی بضاعت جامعه
باید یاد آور شد که
احمد ظاهر
همیشه
دست کمک و مساعدت
خویشرا
به افراد نیازمند
و بی بضاعت
جامعه
دراز نموده ، آقای
ظاهرهویدا
یکی از
دوستان
نزدیک وهمکار
شادروان احٍمد ظاهر
اخیرا
در
مصاحبه خویش بمناسبت سی و مین سالگرد یادبود احمد ظاهر در تلویزیون
آریانا یادآوری نمود که بارها اتفاق افتاده که احمد ظاهر مستخدمی
بی بضاعتی
را که قادر به خرید نسخه ادویه اعضای فامیل خویش نبود کمک مالی
مینمود.
احمد
ظاهردرحالیکه خود درخانواده یک شخصیت سرشناس سیاسی وقت ( دوکتور
عبدالظاهر) بزرگ شده بود ولی علاقمندی زیادی به سیاست نشان نمی داد
شاید او میدانست که سیاستمداران کشورما اکثرا برای رسیدن به اریکه
قدرت از هروسیله ای حتی شیوه های غیراخلاقی چون دروغ ،
ریا،فریب
و وعده شکنی ها
نیز ابائی
ندارند
و این چیزهای
بود که احمد ظاهر با آن سازگار نبود، زمانیکه دوکتور عبدالظاهر
برای وکالت ولسی جرگه از مرکز ولایت لغمان خودش را کاندید نمود
احمد ظاهر در حالیکه میتوانست بحیث یک هنرمند محبوب کشور درکمپاین
انتخاباتی پدرش
فعالانه
اشتراک و هزاران تن از علاقمندان هنرش را بطرفداری پدرش تشویق
نماید ولی وی اینکار را نکرد و نخواست
خود وهنرش
را
در خدمت سیاسیون
وقت حتی اگر این سیاسیون از خانواده وی نیز باشد قرار دهد
و
شاید
همین
قضاوت
انسانی
و
دوراندیشانه
احمد ظاهر
بود که امروز هنر وی محبوب خاص وعام
بوده
وهیچکس نمی تواند انگشت انتقاد درخدمت این و یا آن رژیم بودن
رابطرف وی وهنرش بلند نماید.
بهرحال
برای اینکه این مقاله نیزرنگ
سیاسی
بخود
نگیرد
به اصل مطلب برگشته خاطره ای کنسرتی ویرا در شهر مزارشریف که
بیش از سه دهه
قبل یعنی در سال ۱۳۵۴ شمسی مطابق با ۱۹۷۵ عیسوی درصالون سینمای مزارشریف
این
شهر مولاء علی برگزار گردیده بود بمناسبت سالگرد یاد بود این
هنرمند محبوب کشوربخدمت
هموطنان تقدیم میگردد.
در اواخر
سال ۱۳۵۴ شمسی زمانیکه نگارنده قبل ازشمولیتم در پوهنتون کابل مدتی
بحیث ژورنالیست در آمریت اطلاعات و کلتور ولایت بلخ ایفای وظیفه می
نمودم در آن سالها معمول بود در اواخر ماه حوت و اوآیل ماه حمل
تعدادی از هنرمندان کشور از کابل به شهر مزار شریف رفته و با اجرای
کنسرتهای موسیقی در شبهای گل سرخ برگرمی و زیبائی جشنهای نوروزی
می افزودند.
مرحوم
احمد ظاهر نیز با گروپ موسیقی خویش به همین مناسبت به شهر مزار
شریف آمده و با کنسرت زنده خویش شور وهیجان را در دل صد ها تن از
علاقمندان خویش برپا نمود. عده زیادی از اهالی شهر مزار شریف و
ولسوالیهای نزدیک به آن در کنسرت احمد ظاهر اشتراک داشتند کنسرت به
علت علاقمندی حضار تا نیمه های شب دوام نمود در جریان کنسرت بازار
آهنگ های فرمایشی نهات گرم بوده و اشتراک کننده های کنسرت بطور
پیهم ورقه های آهنگ های فرمایشی را به احمد ظاهر ارسال می داشتند
،خاطره ای که بعد از گذشت سالها هنوز هم آنرا بیاد دارم مربوط به
صحنه ای است که طفل خورد سالی در حدود هفت هشت ساله با ورقه کوچک
آهنگ فرمایشی که بوسیله بزرگترهای خانواده فرمایش داده شده بود
وارد لوژ گردیده خود را به نزدیک شادروان احمد ظاهر نزدیک نمود
چون احمد ظاهر عادت داشت درجریان اجرای کنسرت نیز اعضای گروه
موسیقی خویشرا بعضا رهنمائی مینمود متوجه موجودیت طفل کوچک در لوژ
نگردیده وآن کودک نیز بعد از چند لحظه انتظار ورقه فرمایشی را
بالای آله موسیقی گذاشته خود دوباره لوژ را ترک نمود، در همین
لحضه احمد ظاهر از صحبت فارغ و متوجه ورقه کوچک فرمایشی بر بالای
آله موسیقی گردیده بدو طرف لوژ نظر انداخته متوجه شد که طفلی کوچکی
به فاصله پانزده، بیست متر دورتر در حال ترک نمودن آنجاست وی
بیدون بسرعت بطرف آن طفل کوچک که از لوژ پائین آمده بود شتافته و
وی را در آغوش گرفته بعد ازچندین بار بوسیدن دوباره به محل اصلی
خویش در لوژ مراجعت نمود ، این صحنه که نمایانگر محبت وی به اطفال
کوچک بوده و بنده شاهد آن در آنوقت بودم هرسال هنگام تجلیل سالگره
مرحوم احمد ظاهر در ذهنم زنده میگردد.
روح این
هنرمند محبوب کشور شاد باد. |