شعری از : مهندس شاه امیر  فروغ

بسم الله الرحمن الرحیم

به بهانۀ ششمین و پیشوازِ هفتمین سالگرد شهادتِ قهرمانِ شهید ، زنده یاد احمد شاه مسعود (رح )

محبوب قلب هـــا

ای دیـــده خون ببار که سرور شهیــــد شــــد

محبوب ِقلب ِاکبــــر و اصــــغر ، شهیــد شد                                

ماتم ســـــرا نمود وطـــــن ، در شــــهادتش

با تیغ ظلم کفر چو حیــــدر ،شهیـــــد شـــــد                                

آن شهسوارِ عرصۀ ایمــــان و علــــم و عدل

چون راد مردِ عرصۀ خیبــــر ، شهیـــــد شد                                

چون کوه سر بلـــــند و متین و چــــه با وقار

در خون نشست آن تن و پیکر ، شـــــهید شد                              

آن تک درختِ سرو ، چه آزاد و ســـــر بلند

از بغض و کینِ دشمنِ خودسر ، شهیـــــد شد                              

مردانه زیست این مجاهدِ نستوه،ولی چه زود

این دوستدارِ عدل و دشمنِ مُنکر ، شــهید شد                             

( احمد ) کــــــه ( شاه ) بُوَد در ســـــرای دل

بنگر چسان به دستِ دو نوکر ، شـــــهید شد                               

( مسعود ) گشتـــه کنون ، پیش کـــــــــردگار

چون بی گنــه ، به امرِ مُلحِدِ کـافر ، شهید شد                              

دشمن گرفت کشور مـا را ، به کیـــد و مــکر

صف ها شـــــکسته شد ، چو صفدر شهـد شد                             

نوکر نشست جـــــای دلیران ، دریـــغ و درد

یارب چه زود ، این مجاهدِ اکبر شهید شـــــد                               

بنشین و از تـــــه دل گریه کــــــــن (فروغ )

کآن سروِ بوستـــــانِ پیــــــمبر ، شـــــهید شد                              

نهم سپتامبر 2007 میلادیلندن