|
محمد ا صغـرعـبا د ي میهـن عـزیز
ا مـید مـن و عشق مـن وجســــم وجـا ن مـن ا ي میهـن عـزیـزمـن ، ا فـغـا نستـــا ن مـن ا ي فکرمن وذ کرمن ، ا ي نا زنیــن وطـن آ هـنگ مـن وشـعـرمـن ود ا ســــــتا ن مـن یا دِ زما ن خوش که به د ا مـا ن توگـذ شت ستا ره ی رخشـــــنـده بـوَد د رشـــبا ن مـن مرد خـیزبود ه خا ک وگِلـت ،خا کـت ا ي وطن زنـد ه گــوا ه تــا ریخ تــو، بـربیـــــا ن مـن جــلا ل تـو ، جمـا ل تـو، غا زی ا مــا ن تـو* نـور چـشــم ملــت و هـــم د ید ه گا ن مـن جـا نـــم رود ، می نـرود یا د ت ا ي وطـن ا زقـلـب پرزحسرت وهــم خون چکا ن من خد مـت به تـوعـبـا د ت وآغـوشِ تـو بهشت محروم مـبا د کس ، زهـرد و به ســا ن من جـا ن با د فـد ا ی نا م خوشـت ، نا م نا زتو هــمچـو کلـــمه ی مــقـد س ، بـرزبـا ن مـن (عبا دی) روز وشب گـذ را نَد به یا د خا ک خا کِ که روح د میـد، د رآ نجابه جا ن مـن
جون 2008 میسسآ گا * مولا نا جلا ل ا لد ین ، علامه سید جما ل الد ین وغا زی ا ما ن الله
|