مژگان  ساغر  شفا: 23 جوزا 1388

میوه ممنوعه

این روزها و خون من وگردن از شما          صد ها بهانـه کردن و آوردن از شــــما

سهوِ تو بود من که  صــمیمانه گفتمت         ممنوعه نیست میوه من،خوردن از شما

باغ بهشت را که خدا قســمت  تو کـرد          در آتش اش کشیدن و افسردن از شــما

قالی خوش نمای دلم را دریغ و حــیف          چون خاک ره  ندیده و نشمردن از شما

مـن اختیار خویش به دســت توداده ام          دل را به غم شکستن و آزردن از شــما

گل کرده شاخه های پر از  میوه دلــــم          گل را به باد دادن و پژمُردن از شـــمــا

آ ئینه نجابـت مــن عهد بــستن هســت          دل را بدست دیگری بســپردن از شــما

این ساغرکه پرزشراب دوآتشه  هسـت          با او جفا و جور و ستم  کردن از شـما

یک صد غزل به وصف نگاهت سروده ام

حالا تو لطف کن و بیا بردن  از شـــمـا

مژگان  ساغر  شفا