|
محمد
الله نصرت: 21 جوزا 1388
نگارخواهد آمد
زپــرسـتوهــا شـنیدم کـه نگـارخـواهــد آمد گلـی بــاغِ
آرزوهـــا به دیــار خواهــد آمد
چـه
نـوائی دل پـذیـری زپـرنــده هــا شنیدم صنمی خجسـته طلعت
به بهارخواهـد آمد
دیده
ام به پشت کلکـین به رهءکسی نشسته دلِ من بـه شیشه گوید که
غبارخواهد آمد
شبِ
دوش به خـواب دیـدم گلِ من زدردرآمد توبیا عـزیـزم امشب
،که قـرار خواهد آمد
دلی من
بهانـه گیر است ز جفـا و رنجِ بسیار ز پسِ هـمه فریب اش چه
شرارخواهد آمد
نخورد
به درد ام هـرگــز اگر روزی او بیاید سرِ قـبری دردمندان
به مـزار خـواهـد آمد
بیا"نصرت"غصه بس کن نه توحوسی زکس کن
کـــه
به یک بهـــانه روزی بـــه کـنار خواهد آمد
محمد
الله " نصرت "
15 /
ثور/1388
ای
کاش
ای کاش
گلــی بـــاغ وگلستــان تــوبــاشــم من مستِ می وخـنــدهء
لبان تـوباشـم
از
نـشـهءمـی مــــن نشـوم مسـت ولــیکن بی هوش شدهء خــالِ
زنخدان توباشم
گـــرمـی بیفــروشی ز لــب وچشمِ خمـارت من مشتـری ساغــر
هجران تــوباشــم
منبعــد نشـوم عــاشــق وشیـدای کسی من بگذارکه من بلبل
خوش خوان توباشم
درعشق
تواین بال وپرم سوخت چه حاصل بگــذار که مـن مائیل چشمان
تــوباشم
جان
ودل" نصرت" که هوا خواه تو گشته
بگــذار که مـن بند به زنـدان تــوبـاشـــم
محمد
الله " نصرت "
خرمنی اشکاشم
14/2/1388 |