سید همایون عالمی

     نغمه عشق

کس ندارد به جهان این سر پُر شور ِ مرا         کس ندیده است  نهانخانه ی معمور ِمرا

حق و حق گویی  صفای دل ِ آئینه  ماست         سر ِدار است مگر این سر  ِمنصور ِمرا

یاد رویش به شب  ظلمت هجران  دانی ؟         آفتاب است  که  آورده  به  دل  نور ِمرا

مرد آن است زبان  و دل خود  یک  بکند         دور کن ای دغل این سرمه و کافور ِمرا

تا نفس هست همی راست بگویم به جهان        دل ِ مرد است ، جوانمردی  ِمستور مـرا

به چنان زیر و زبر کرد گذر ـنامه ِ عـشق         مرکز  ِ عشق بگو این دل  مهجور ِ مرا

محتسب کم  بکن آزار  تو از  بـهر  ِ خـدا         پُرز عشق است، ندانی دل  ِ مجبور ِمرا

به جراید  شده چون  نشر ز اخـبار  ِ  دلـم        بنگر  قصه  و  افسانه ی  منشور  ِمرا

درد عشق است به هر نکته ِ حرف دل مـا        گر بدانی سخن   ِ پُخته  و پُر زور  ِ مرا

گر سر گور ( همایون) ز قضا باز کنید

نغمه ی عشق  براید  سر  ِمخمور ِمرا

             سید همایون عالمی

7 اکتوبر 2008 م وزیر اکبر خان مینه   کابل -  افغانستان