|
محمد الله " نصرت ": 9 جوزا 1388
ناکام عشق
بـاز آه ببـــرم نـازنین دیــوانـه ام دیـوانـه ام دردامِ عشق افـتــادهــم
ذولانــه ام ذولانه ام
دیریست هوای عشق توخوابم ربوده ازسرم می سوزم امشب ازغمت دُردانه ام
دُردانه ام
بـــه تیر مژگانت مـراکردی شهیدِ عشق خود بــه آرزوی شب وصــل پروانه ام
پروانه ام
مانند فــرهـاد تـیـشهء در پـای خـودم زده ام ازهجــری توگربمیرم بی خانه
ام بی خانه ام
درانتظارت روز وشب زاروضعیف ونـا توان بسـمل شده ایـن مـرغِ دل در لانه ام
لانه ام
مجنون بحصرا گـشته ام رحمِ نما برحال مـن نـالــم چوبلبل ازفـراق درخانـه
ام درخانه ام
"نصرت"مکن تشویش چنان تا نشوی زاروزبون
گــــرمن شوم نـــاکام عشق فرزانـه ام فـرزانـه ام
محمد الله " نصرت "
مهوش شیرازی
دیــدم صـنمی آمـــد زیـبا و زرافشـــانی ای مهـوش شـیرازی شاه دخـتری
ایـرانی
دانم که دل انگیزاست این خاطرات بامن افسوس نـشد حــــاصل آن کبک
خـرامـانی
عـمرام بگــذشت اما دوراز بـری دلدارم در بحـر غمش لیکن گردیــده ام طــو
فانی
یک
بـار نشد حاصل ای وای کجا رفــتی نه عشق وفا کردت نه عـهد و نـه پیمانی
بگـذشت به چـالاکـی دوشینه گل انـدامم بــا پــراهـن نــازک و بــا
چـادرِ الـــوانــی
رفـتی ومـرا دیگر کــو ذوق غـزل گفتن نه حوصلهء خواندن نه شوق غزل خوانی
"
نصرت"شدی ذولانه با تارِ دوگیسویش
افتادی دراین گـرداب اینگونه به آسـانی
محمد الله " نصرت"
حمل/ 1388 |