غلام جیلانی "پژوه"

پیکرجنبنده

نی مرکب باری شدی نی اسپ دونده       خودگوکه سپس چـیستی توای تن زنده

نی نوش لبی گشتی ونی مرهم ریشی       در نسل بشر هـست  شدی مـار گزنـده

نی  روی  زمین درصددکار و تلاشی        نی  همت  پرواز  بـه  تــقلید   پرنــده

نی  چون سرفرهادشـدی لایـق تیشـه       نی بهرقصاب ئی شده یی چوبک کنده

ای  پیکر جنبنده  درین صفحۀ گیـتی         انسان نه فقط شایق نان است وجونده

انسان که یکی چهرۀ سازندۀ خویش است         ایندم که کندکاری نه فرداسـت بسنـده

از چهرۀ باز ودل شاد نکته ئی آموز          بامشق غضب تابـکی ئـی شـیر درنده

تاآنکه به دل ره نـکند ذوق تـواضـع          با فقر  قلابی نه سـزد  جـامۀ  ژنــده

هشدارکه از هرزه خرامی کنی پرهیز

هستی  اگرم حرف"پژوه"را شنونده

1382/8/12