|
جمشید
یما :
9دلو
1387
دوستان عزیز!
به امید رها
شدن دست اجانب از گریبان ملت
افغانستان
ای ستمگر
ای ستمگر
تابـکی درپشـت بـام ماستی
تـا بـکی پـا
در حـریم پاک مـولا ناستی
اندکی فکری به
حال خود بکن تنهاستی
روزگـار ما
چـنین بـاشد که تـو! آقاستی
***
ما چنین درگیر
ودارزندگی افسرده ایم
درگـه
ایمـانمان را خـاکمان بگزیـده ایم
مـام میـهن را
اسیر ظـالمان ننـموده ایم
در قفای دشمن
مزدورمـان خوابـیده ایم
***
گاه با ریش و
پتو خود را مسلمان ساختی
بار با دست عدو
ما را پریشان ساختی
تابکی ای اجنبی
در کنج خوان ماستی
وای بر حال من
و حال تبار آریا
جمشید: 9دلو
1387
شب توفان
شـب تـوفـان و
تـگرگ و
دل مـن ز غصـه
تنـگ و
شب درد ویاس
وحرمان
شــب سـرد بـا
غـریـبـان
شــب
دلـتـنـگـی زنـــدان
شـب کـمرنگی و
عصیان
شــب درد دل
نـمـودن
غـصـه را
بیـرون زدودن
شـب بـا رنـتـگ
ســیاه و
شــب بــا
نـبـود مــاه و
شــب زیـــر
نـام تـنهـا
شـب بـودن تـو
بـی مـاه
شـب نـفرت از
سـیاهـی
شـب فــریــاد
جــدایـی
شب تنـها بـی
تـو بـودن
شــب از هـمـه
بـریــدن
شــب مــرگ
بامــدادن
شـب
انـتــظـار و پـایــان |