|
محمد ا صغر( عبا د ي )
ر ا ستی بیـــــا ! ا زرا ستی شـــــیـم بـا هـــــــم ، بـرا د ر بد ا نیـــــــم یکــد یګـر، یکـسـا ن ، بـرا بـر نـه بـه ظــا هـــربګـوئیِــــم ، جـــا ن و قــــربـا ن بـه با طـن تیـــــزکـنیم ، صـد کا رد وخـنجـر چـوخوا ند ی د وسـت ، صد ا قـت کن هـمیشه کـه د وستی بــا فـریـب وچــــــل ، نه میـشه حـــــلا ل مشـــکلا ت د وستی ، صـد ا قــت بـه تـزویــرمشــکلی هـــم حــل ، نه میـشـه شــکا یت ، شـکوه ویـا ا فــسوس وغُــــم غُـــم ؟ زروزګا روزبـخـــت ود وســـت ومـــــرد م ګــهـــی سـنجـــیـد ه ی ، ا ي جــا ن چــه کــردی توخود د رعمرخود، با د وسـت ومــــرد م ا ي کـــه میــشـــــمــا ری ، عـــیـــب د یـګرا ن ا نتـقــــا د د ا ري همیـش ، ا زا یـن وآ ن لـــحـــظــه ی کـــرد ی فـــکـــری ، تــــا شـــــود عـیب ونقص خود بد ا ری ، د ورز جا ن؟ صـــد ا قــــت ، را ستــی را ، پــیـشــه مــیــکــن بـه آ بـا د ي کسـا ن ، ا ند یـشه میکن وګــــرســـوزن به پا ي کس خلا ند ي زروزګا ر ، ا نـتــــظــا ر تیــشــــه میکن نوا مبر ۲۰۰۸- برا متون – کا نا د ا |