|
(سعادت پنجشیری): 10 ثور 1388
رودخانه ی عمر
امـروز که از باغ
و چمن یــاد کنیم بــر کلک هـوس نگین بهزاد کنیم
هـر بـار بـه یـاد
آن پــرستوی اسیر تــحســین چــکاوکــان آزاد کـنـیم
بیرون رویم ز شهر
و بـازار غـریو با جنگل و کوه و دره دلشاد کنیم
در نغمه ی آبشار و
در عـطر بلوط با نی به لبی خروش و فریاد کنیم
گه شاد وگهی به
بوسه ی نقد امید رودخانه ی عمر خویش آباد کنیم
اینگونه فــراسوی
گـــذرگاه خـودی انـدیشه ی خاک بـلخ و بغداد کنیم
فــردا که بهار
بیتو آیــد بــــه چمن آلالــه ی سـوگ و درد انشاد کنیم
تا نقش شود صدا به
دیوار زمان
ایـن قافیه و
ردیــف هــمزاد کنیم
(تورنتو - اپریل
2009) |