شعری از : ناهید خرم«فروغ»: 28 جوزا 1388

سفری به دنیای کودکی

پای مرا بسته است

زنجیرِ زمان ...

و فقط –

از خاطره ها

بوی وطن می آید !

و مشامم را

عطرِ خوشبویِ طفولیت

پُر کرده است ...

و مرا آید یاد

بازیِ طفلانه

به صحرا ، به دشت

به میانِ گلها

و صدای مادر

نوازشگرِ گوشم بود :

دخترم !

دور نرو

خطر در راه است

بیا نزدیکم .

و منِ بی پروا

به فکرِ گُل و چیدنِ آن

از برای مادر ...

چه زمانی بود

چه زمانی بود

آوانِ طفلی .