|
مولانا عبدالکبیر (فرخاری)
کانادا،
ونکوور:14دلو1387
شکر شکن
گربشکند
طلسم جهالت
بیـــــــان من آید همی زبام فلک نردبـــــــــان من
ریزم زلب ترانۀ
شوروگداز خویـــش شکرشکن چودانۀ درپردهـــان من
یابی غروروغیرت و
شــأن ودلاوری خوانی گهی به دفتراگرداستــان من
خواهم رها زسلطۀ
اربــــاب زوروزر درکام اژدهای تو افغانستــــــان من
درگوش دین فروش
ندارد اثر، مــگر دارد اثر به صخره شرار فغــان من
برپای ناکسان
نشودگردنم زبــــــــون چون گردآسیاب شود استـخوان من
دزد جهان به غارت
ماکردانتـــــــخاب گرگ حریص دردل شب پاسبان من
کذب ازدماغ مرد
خردپیشه ناسزاسـت خیزدنوای راستی ازخاکــــــدان من
طی طریق دردل
اعصاروقرنهــــــــــا درکام مرگ داده بسی دودمــان من
یک تیر تاهنوزبه
صوب نشان نرفـــت گردون گرفت قوس قزح ازکمان من
جبرزمان کشیده
خطوطی بــــروی من برصفحۀ جبین من اند ترجمـان من
بعدازوفات زندگیم
تازه سرشــــــــــود یابی زشعر ناب به هر جا نشـان من
ای حزبی شکسته دل
ازرنـــج روزگار رازت عیان زگرمی درد نهـــان من
داری تلاش تاکه
شوی باز استـــــــوار برمنزل مراد رسد کــــــــاروان من
نورافگند به قلب
زمان درشب ســـــیاه درس کتاب مکتب حزب جـــوان من
بازارماست جای تو
(فرخاری)
بی دریغ
بینی متاع کان ادب
در دکـــــــــــــان من |