|
نوشته یی از : مهندس شاه امیر فروغ: 30ثور 1388
شعر (آئینۀ احساس)
همه بدین باوریم که شعرِ رسالتمند نُمودِ اندیشۀ والا و آئینۀ
احساسِ راستینِ شاعر است ، به عبـارتِ بهتر شعرِی از اینگونه ،
پژواکِ احساسِ جامعه و مردم است ( از آنچه در زنـدگی واقعیِ چـهره
می نمایاند ) از زبانِ شاعرِ متعهد و این میتواند کامل ترین تعریف
از شعرِ رسالتمند باشد ، حال اگر شاعر ازرسالتش شانه خالی میکند و
شعرش نُمودی از احساسِ جامعه و مردم نیست ، آئینۀ شعرش زنـــگار
میبندد و مردم در این آئینه خود را نخواهند دید .
شعرِ زیبا گوش را مینوازد و روح را صیقل میدهد ولی چنانچه در شعر
از اصالت و هویت ، فرهنـگ و تــمدن ، سلــحشوری و میهن دوستـــی ،
ایمــــان و اعتقـــاد ، آزادی و آزادگـــیِ ، صفا و صمیمیت و ...
صحبت به میان آید ، زیبایی شعر دو چندان بل صد چندان خواهد شد .
از طرفی هویتِ اصیل و انســـانیِ باشندگانِ هر سرزمینی ، بستگی به
مثلثِ ( استــقلال ، آزادی و نظــامِ قانونمنـــدِ ) آن دیــار
دارد . حالا اگر هر ضلعی از این مثــلـث را به هر دلیلی از ملتی
بگیرند از آنها به جز مردمی بی هویت ، مسخ شده و سرخورده ، چیزی
باقی نخواهد ماند و دریغا از ملتی که همه اضلاع این مثلثِ هویت ساز
را از دست داده باشند !
اینجاست که رسالت و تعهد چهره می نمایاند و این انسانِ رسالتمند و
متعهد ، از جملــه هنرمنـــد است که تکلیفش را میداند و با هنرش
سدِ سدیدی در مقابلِ تهـــاجمِ فرهنگی بیگانگان به وجود می آورد .
در ذیــل قطعه شعری زیبــا زیرِ عنــوانِ ( سرزمیـنِ باستانِ آریـا
) که مواردِ فوق الذکر را در بر میگیرد و توسط بــرادرِ ارجمنــد ،
جنــاب حشمت خلیل غبار در اختیارم قرار گرفته و فکر میکنم کـه این
شعرِ دلنشین را آقای عبدالـــــحی شیدا در زمانِ اشغالِ کشورِ
مـان توسطِ قوای متجاوزِ شــوروی ( بین سالهای 1985تا 1990 میلادی
) سروده انـــد ، تقدیــمِ فرزنـدانِ واقعیِ این سرزمینِ بلا کشیده
از تهــاجمِ شرق و غرب ، میــگردد .لازم بـه یـــــاد آوری است که
ایـن شعرِ ارزشمنــد بــا صدای فرح بـخش و گیـــرای آقای دُکتُر
صــادق فطرت « نـــاشنــــاس » در اگستِ 1991 اجرا گردیده و
نـوازشگرِ گـوشهای خستـــه از شنیدنِ صدای جِـــت های خون آشــامِ
دشمن ، مرحــمِ زخم های خونیـــن از شقاوتِ نامردمانِ دد صفت
وآرامش بخشِ قلب های داغدارِ از شهادتِ فرزندانِ راستینِ این مرز و
بوم ، میباشد .
سرزمینِ باستانِ آریا
شعری از : آقای عبدالحی شیدا *
سر زمیـــــنِ بــــاستــانِ آریـــا ، افغــانسِتــــان
کــــشورِ رزم آورانِ جـــانــفــدا ، افغانسِتــــان
مهدِ مردانِ جســـــارت آزمــــا ، افــغانسِتــــان
لانۀ شهبــــاز ، شــــاهیــن را سرا ، افغانسِتان
مادرِ ایــــن ملـــتِ خونـــیـــن قبــا ، افغانسِتان
ســـرزمیــــنِ باستــــانِ آریـــا ، افغــــانسِتـــان
دشت و کـــهسارِ تــــو دارد در دلش انبوهِ راز
در دیــــارِ غزنـــه ات خوابیده محمود و ایـــاز
بـــلـــخ زیبـــای تـــو بـرخوردار از هر امتیاز
در حــــریمِ بستــــر تـو خفته صد خورشیدِ ناز
مــــأمـــنِ پـــاکیـــزۀ شیــــر خدا ، افغـــانسِتان
ســــرزمیــــنِ بـــــاستـــــانِ آریـــا ، افغانسِتان
زادگـــــاهِ بــــوعلی و خــــانۀ فــــارابــــیــــان
میـــهنِ سیـــد جـــمـــال آن داعیِ خـــرم روان
مُلـــکِ بــــوریحانِ بیـــرونـــی، شهیرِ کاروان
خـــاکِ مولانــــا جلال الدیـن ، حریفِ عارفان
مرز و بومِ نوریان ، شمس الضُحا ، افغانسِتان
ســــرزمیــــنِ بـــاستـــانِ آریـــا ، افغانسِتــــان
مـــــن یـــقین دارم جهاد اینجا بهار آوردنیست
خـــونِ فـــرزندانِ نیکت ، لاله زار آوردنیست
نـــخلِ آمــال و تمنـــا ، برگ و بار آوردنیست
جنـــگِ ایــن ملت ، سروشِ افتخار آوردنیست
ایـــن شهیـــدانِ جوان را خونـبــها ، افغانسِتان
ســـرزمیـــنِ باستـــانِ آریـــا ، افغـــانسِتــــــان
ای وطــــن در سایـــۀ نـــورِ خدا میـــخواهمت
ملیـــت های جـــهان را همنـــوا میـــــخواهمت
در سپــــهرِ طـــارمِ صلح و صفـــا میخواهمت
اعتـــصامِ حبـــلِ الله را ســــزا میــــخواهمـــت
جــــاودان بــــاد انقلابت ، مـــرحبـــا افغانسِتان
ســـرزمیـــنِ باستـــانِ آریــــا ، افغـــانـسِتـــــان
*طوریکه در بالا گفته آمد ، حقیر فکر میکنم که این شعر از سروده
های آقای عبدالحی شیدا میباشد ولی اگردر این مورد اشتباهی رخ داده
و این اثرِ تراویــدۀ انـدیشۀ بزرگوارِ دیگری است ، از ایشـــان
پوزش خواسته و امیدوارم سرایندۀ این شعرِ میهنی و مردمی از طریق
همین سایت معرفی گردند .
با عرض ادب
مهندس شاه امیر فروغ |