|
سید محمد نادر خرم: 15 ثور 1388
ســـیـــر چــمـــن
زیـــن تنـــگنـــا مــلولـــم و میــدانم آرزوست
سیــــر چمن ، هوای بیـــابـــانــــم آرزوســت
نـــه مـــاست فصل زمستـــان در ایــــن دیار
آن چــــار فصـل ملــک خــــراسانم آرزوسـت
ابــر و غبـــار خاک فرنــگ ، خسته ام نمود
شــهر و دیــــارِ کشورِ افغـــانـــــم آرزوسـت
شـــد سـالهــا کــه در فراق وطن نالــه میکنم
آب وهـــوای کــابــل و پـــغمـــانـــم آرزوست
پــــاریس گـــر چــه دل انگیز و خوشنمـاست
آن خـــاک تـــوده های کابـلِ ویرانم آرزوست
گـــلتپـــه جـــوش کـــرده ز گل هـای ارغوان
بـــاغ و بهـــار و گوشـــۀ پــــروانم آرزوست
سالنـــگ کنـــون ز سبزه و گلهـا معطر است
تــــوت و هـــوای دلـــکش خنجــانم آرزوست
بـــوی بـــهــار میـــرسد از کوهِ « نوبهار» *
آبِ « بنو » * و درۀ « قاسانم » * آرزوست
کــــو مـــردمــی کـــه درد دل خــود بین کنـم
یک حرف دلنشین و صحبت یارانـم آرزوست
دل در هــــوای خـــاک وطـــن بـــال میـــزند
گـــلـــگشت کـــوه و درۀ شغنــانــم آرزوست
آنــجــا کـــه گلـــرخان ، دل شیخان ربوده اند
زانـــجـــا سفر نـــموده و واخــانــم آرزوست
گــــر گـــلـــرخی نصیب شود نـعمت خداست
یـــک نـــو عروس جـــرم بدخشانـم آرزوست
بـــسیار آرزو کـــه بـــجـــایـــی نـــمیـــرســد
یــــارب بــــه فضـــل تـــو ، ایمانـم آرزوست
*( نوبهار ، بنو و قاسان ) نام مناطقی است در ولسوالی های اندراب .
پانزدهم اپریل 2009 |