محمــد ا صـغر( عبا د ي )
تا کي؟
وطـن وملــک مــــــا ویــرا ن تـا کی ؟ مـــرد م بی خـــا نـه و بی نا ن ، تا کـی ؟
صا حب خا نه بی اختیـــــا روبی د ان کُـل ا خــتیا ر ِا مــورمیهمـــا ن ، تا کی ؟
اي خصم ! که با توپ وتفنګ آمده ئی ا ز را ه دور و مـلـک فـرنګ آ مد ه ئی
کردی هــزا رفـتنـه د یروز به نهـا ن ا مروزکجـا رَوي ، به چنګ آ مد ه ئی
یک پا ی برهنه ی وطن ، بوت نیا فت ا وضا ع وطـن یک کمی بهبـود ، نیا فت
بـت ګشته فـزون بیـن حــکا م ، وطن یک بت شکن دیګر چومحمود ، نیا فت ؟
مقصــر، کي بــود ه ، یـا نـــه بـــود ه همــــه ا فــکا رمـــا ، مشغــول نمــود ه
ګـذ شت د یروزو امروز در قضـا وت بــه فــرد ا فکـری نـه مبـــذ ول نمــود ه
کا بل ، همه دا نیم ،چسان ګشت خراب با قـلـب وطـن ، قــلب همــه ګـشت کبا ب
ا ي بچــه وطـن ! بیا که یکجـا بشویم تــا پـلا ن د شمن ، بکـنیـم نقـش بـرآ ب
د ورا زتو، ا ګرشیروا ګـرقـنـد خــورم یـا شــهـد بخـــا را وسمرقــــند ، خـورم
ا ست پیش نظرګـُشنه وهـم تشنه ی تو بآ ن طفلک بی شیر تو ، سوګند خـورم
به وطن هـست پنج ملیون گرسنه شود روز تا به روز ا فزون ، ګرسنه
کند حکا م ظــا لــم را بـــه آ خـــر
زقـد رت وزتخـت بیـرون ، ګرسنه
ا کتبر- ۲۰۰۸ - برا متون – کا نا دا