|
محمدالله نصرت:6
جوزا 1388
تنهـــائی
بـــی تو تنهـائی
تبـاهم کــرد و رفــت بـا غـم و درد آشنـا هم کـرد و رفـت
بــی تو رازِ عشقِ
من کـــی بود فاش بــند بـند از هـم جداهم کـرد و رفـت
بـــی تـو ایـن
عـمرِ عـزیـزم شـد تباه غـم شریک بااشک وآهم کرد ورفـت
بـی تو بــیـماری
فـــتـاد در جانِ مـن بــی رقــم سـرد و سـیاهم کـرد رفت
مـــی کنـم در
بــسـتری غــم نـاله ها تـکــه تــکه مـثلِ کاهـم کـرد و رفـت
بـی تو بــر من
زنده گی بـاشد حرام در دو عــالم روسیاهـم کـرد و رفـت
بی تـو "نصـرت
"حالتش گـردید زار
گـردی دامانـش
فــناهـم کـرد و رفـت
محمدالله " نصرت
"
خرمنی اشکا شم
14/حوت/ 1387
عهـــد و
پــیمان
دوش ای دوست دلم
غــرقِ تمنـای تــو بـود تـا کمرغــرقه به خون در پی سودای تـوبود
وعــده کــردی که
میـا یـم به پــر ستاری تـو چـشم من تـا به سحر به رهء زیبای تـو
بـود
نـــالـهء مـــرغِ
دلــم دامـنِ شــب رابــدریــد اشـک چـو سیل روان از پی غم های تو
بود
بــادا افسـوس که
پـای مال جفاء تــو شـدم از بـر اینــکه دلــم ما یل و شیـد ای تـو
بــود
عهــد بســتـی و
شکســتی همه پیمــان مـرا بـاز چــرا ؟چشـم امید م به سرِ رای تـو
بـود
خواست من بـودکه
یک روزشوی هم سفرم مـرغ دل در گــروی زلف چــلپای تــو بـــود
بفــــلک میرود
صـــد شکــــوه زبیدادی تـو
نالهء " نصرت
"بیچاره ز غم های تـو بـود
محمدالله " نصرت
خداحافظ
رفـــــتی ز
بـــــرم یــار خــداحافظت تـــــادیــــــدن
دیــــدارخـــداحافظت
هـــــرچند کــنم
نـاله نــدارد ســودی ازســــوزی دلِ زار خــــــدا حافظت
بی تــــونشود
شــــامِ فـراقم سحـری گــــفتم به تو این بار خــــدا حافظت
پروائی دیگـــــر
نیست مرا یـارِ عزیز ازمن شــــــدی بـیزار خـــدا حافظت
بستی به خمِ تارِ
وفـاهت دل"نصرت"
ای مهــوش
هوشـــیارخــداحـــافظت
محمد الله "
نصرت" |