شعری از : ناهید خرم « فروغ »

تاریکی

آسمان دیگر آبی نیست

ستاره ها دیگر نمی درخشند

از صلح و صفا

خبری نیست

ماه دیگر از عشق -

سخن نمی گوید

و خورشید در افولِ ابدی .

ابرِ رحمت -

دیگر نمی بارد

و قوس قزح -

دیگر بر نمی گردد ...

ناهید دیگر -

در آسمان نمی درخشد !

از ظلم و جفای بنی آدم -

همه چیز

صامت و خاموش است

و از ناسپاسی انسان

آسمان تاریک و سیاه ...

آری تاریک و سیاه .