نادیه فضل
اهداءبه خواهران من که هنوز هم زندگی را جیره میگیرند ومرگ را همسر میشوند.
عروس هفتم
عشق ،آیــیـنـه ،غـزل،نــاز،تـرنـــم بــودم
چشـمه ،دریاچـه و باران،بـوی گـندم بـودم
قصه خوان شب وصل چمن و ماه و چراغ
مـنـزل مــاه ، دامــن آبـیـی هــفــتـم بــودم
******
یک قدم آنسوتـَرَک رفتم و غم را دیدم
من که در زمزمه ی چلچله ها گم بودم
باحـنا برکـف دستم بنـوشـت "زنـدانی"
دامـن وسوسـه هـا موج و تلاطم بودم
مشتی از تـلخی انـدوه سـرم پـاشـیدنـد
دود بـودم،شــب یـلـدای تــوَهُــم بــودم
******
مـادرم قسمـتی از بـخت سیاهـش را داد
به من آن لحظه که در سوگ تبسم بودم
دَف و آواز نـفـس گــیـر تــن سـردم؛آه!
خـط تسلیم به تـقـدیـر و بـه مـردم بـودم
******
در کـنـارجـسدم "مـرد" خدایی مـی کـرد
قـامـت افـراشـته حـس کـبریـایی می کرد
دانه دانه پرِ پرواز مـرا سوخـت وشکست
خشمـآگین نگــه بـر بـال رهـایـی مـی کـرد
بـازوانـش پُــر بـاروت و شـقـاوت، بـیـداد
صحن پندار حقـیـرش ابـر شاهـی مـی کـرد
******
قفل یک بوسه ی داغی به لبم کاشت،نشست
ســبزِ رویــای پـریـدن تـلـخ افـتـاد و شـکست
روشنی خسته سـرش مانـد به زانـو و گریست
سـاز،لـبخـنـد،صـدا پنـجــره هــاشـان را بـسـت
******
مثـل بیگانـه تـرین شاخـه زبـاران و هـوا
رفـع ارضـاءِ ی هـوس دلـبر و خانم بودم
قسمتم گوشه ی دیوارِ غم ِ ننـگ و نشان
جـلوه ی کهـنگی را محـض ِ تـجسم بـودم
******
صدق ،بخشایش وباور پـَرِ پروازِسحر
روح تــوفـانـیـی فـریـاد و تـکلـم بـودم
******
گل و گلواژه ی مشرق،شعر زیبای خدا
عطر گلباغ شقایق ،کاجی ازریشه جـدا
طعم انگور و طراوت،هدیه ساز و صدا
سخن آخـر خـلقت ،معنی یی لطـفِ وفـا
******
دودی و تلـخ عروسی بـه درِ حجله ی هفتم بودم
در پریشانی و در هجم شبان قصه ی مردم بودم
******
... من که در زمزمه ی چلچله ها گم بودم
عشق ، آیینه ،غزل ،ناز ، ترنم بودم
بوی گندم،دامن آبیی هفتم بودم