|
محمدالله " نصرت ": 5 جوزا 1388
زنده گی بی تو
زنده گی بی تـووبی عشق عذاب است وبیا سنـــی
غـــم زده گان پر زکـــباب است وبیا
ازفـراقت بـه خــدا جـان ودلـم خـسـته شده
اشـــک
در ســاغــرِ دل بـــادهء نــاب اســـت
وبیا میروی بـا لبِ پرخــنده ز پیشـی نظرم هـرنفس زنده گی ام بی تـوعذاب
اسـت وبیا
عشـق درسینهءمن شعــله وراست مـیدانی
کـوه
ودشت وکـمرومــاه به خواب است وبیا
هــــرقــــــدر چـــال طبیبــانه و تیمــاروملا عـمر و عیشم بخـــدا پا
بـه رکـاب است وبیا
طلبِ وصـــــلِ تو دارم بخــــدا هــر نفــسی از سـرو پـا و وجـودم به
اعصاب است وبیا
ازجـــــمالِ مهـــوشت روزه و در ذکـر خدا بــوسه ازگــردِ لــبت مــثل
شـراب است وبیا
رنگ من برگـی خــزان ازغم هجرانِ توشد دیــده
ام پرشده ازگـــــردش آب اســـت وبیا
تا
بکی"نصـرت"بیچاره به صد شوروفغان
یک
نظربـرخِ بیمـــار صــواب اســـت وبیــا
محمدالله " نصرت "
شکــوه
مـگـــذارمــــرا یــــارکــــه دیــوانـــه بمــیــرم درعشـق تـو من بی
سـرو سـامـانه بمـیرم
بگــــذارکــه درگـــرمـی آغــوشت دهــم جــان یک لحضـه بی مانم سر و
مـردانـه بمـیرم
درپیش شــمع روشــن تـــو مــی میـرم امشب نالم هـمه شب تـا که چــو
پــروانه بمــیرم
بـــوســــم لـــــبِ پیـــمــانه بــه یـــادت ولـیکن تـاغــرق شــوم در مـی
ومســتـانـه بمـیرم
عــمــرم بگـــذ شت وخـــبــرت هـــیچ نــیـامـد ترســم کـه در ایـن غــم
غـریــبـنه بمـیـرم
دانـم کــه به پـایـــا نــش رســـیده سفــرعشـق بـاکــی نبــود عـاشــق و
بــی خـانه بمـیرم
ای
وای چـه شد " نصـرتِ " بیچـاره غـرورت
ازهـــجــری تــو در گـــوشـــه ویــرانه بمـیرم
محـــــمــدالله " نصـــــرت" |