|
محـــــمد ا صـغـر( عـبا د ي )
یارب با رب تورحــــــم کـن کـه ا بن نفس پرززور عقـل وخــرد ومــنطق مــا را بـکرد ه ، کــور د رکا رخیروشرع همي لنگـد ، هـا ن ولـي د رکا رحرص وآ زوهوس سـا لمسـت وجـور د نیـا وحـب آ ن ، چـنا نـش فـریـفـتــه ا ست کـزیا د بـرد ه محــشروا زیـا د یــرد ه شــور شــا هي یک د ومـلک ، کـفـا فـش کجــا کــند خــوا هــد زا مــریکا وا روپـــا تـا به غــور د رپی سـا خت قصـرچـوفرعـون وچـوشـد ا د کي یــا د مـی کـنـد ، زبـهـــــرا م یا زگــور هـرآ نچــه ا زگـنـا ه ، برا یـش بـوَ د ه شـرین تـقـوا وزهـد وپـا کي برایـش ، تـلخ وشـور هــرد م بچـشــم سـربـبـیــنـد ، چـه مـیـگـذ رد با زش هـوا ي مکـنـت وجـا ه وجلال وزور الـــــف د رجـــگـرنــــد ا رد ، ولـي بـبـیــــن ازلا ف وا زپـتـاق ، به عــا ـم بکـرد ه شور (عـبادي) پـیـشــه کـن : تـوا ضع ، شـکسـتگي که سوي حـق ره نـه بَـرَ د ، هیچکس بـه زور جو ن _ 005 2 مِیســسآ گا – کا نـا دا |