حفیظ الله حصیف

 

آغازین سخن

امروز یک ماه از نشر اولین شماره صاعقه ها می گذرد وخوشبختانه بعد ازیک ماه گامهای لرزان که اول برداشته بودیم  به تشویق دوستان فرهنک واجتماع جوان افغانستان و استقبال فروان از نشر صاعقه ها داشت که گامهای ما روبه استحکام برود، وهرلحضه مارابه نشر آینده های صاعقه امیدوار تر بسازد. شمارهء اول صاعقه ها فقط بنام صاعقه نشر شد و امروز نام صاعقه بخاطری به صاعقه ها تغییر کرد که قبلا امتیاز نشریه دیگری بنام صاعقه در وزارت اطلاعات وفرهنگ به ثبت رسیده بود. و همچنان امروز که صاعقه ها را از دوصفحه به چهار صفحه انکشاف دادیم چرایش اینست که تشویق بی انتها دوستان و پیوستن یک تعداد دیگری از جوانان چه در خوابگاه ویا خارج خوابگاه به جمـع نویسندگان صاعقه ها ما را به این امر واداشت. باز هم از تمام دوستان فرهنگی که این کار نا چیز مارا کم نشمردند و مارا درین امر تشویق نمودند یک آسمان سپاس واحترام وبازهم از همه دانشجویان ، دانش آموزان خواهشمندیم که باارسال مطالب دلچسپ ومفید شان اوراق صاعقه ها را گل گلی بسازند. نظریات، پیشنهادات وانتقادات سالم تان مارا نور چشم خواهد بود

آدرس برقی شما : 

اسم جناب شما  :   

ابراز نظرات شما :

--------------------------------------------------------------------

نیک اندیش
چه میشد که ، این روزنامه ویا هفته نامه خوبتان را بجای صاعقه ویا صاعقه ها ، جولانگاه روشنایی ویا بن خود روشنی می گذاشتید؟ بیایید یکبار از خود وبیخ وگذشته پربار خود هم سرنامه روزنامه هایمانرا با بینش خود بگذاریم ، تا درک وفهم رساتر وبجاتر میسر همشهریان دیار خودمان گردد. تا بکی ما نورمانرا از جای دیگر واز دیار دیگر بگیریم؟ ایا در بطن وضمیر ما نوری نهفته است ؟ بهتر است که در تلاش روشن سازی نور نهفته در ضمیر خویش باشیم واز این راه میتوانیم که افشاننده وانگیزنده روشنایی در دیگران شویم. تقلید را روی این خاطر است که مولانای بلخ بد گفته است. ملا ویا آخوند ما سه ساعت سخن میگوید، ولی یک سانیه هم از خود وتاریخ وداشته های درونی خود نمی گوید. قابل پرسش است که اصلآ ما واین کشور ما وگذشته ما دراین روی زمین چه معنا داشته ودارد؟ ما که همه چیز را به عاریت میگیریم واز افتخارات نه چندانی به قول ملاهای کرام برخوردارنیستیم، موجودیت ما دراین سرزمین با نام جدا از کسانیکه مارا روشنایی بخشیده اند جه مفهوم خواهد داشت؟ آنهایکه به شواهد تاریخ خود ناخوان وبیسواد بودند، جگونه روشنایی ضمیر نهفته مارا توان روشن کردن خواهند داشت؟ بیایید از بن خویش گپ بزنیم وخود را درکوچه فراموشی نزنیم، هرچه در دنیا خدا آفریده است، در ضمیر خداگونه هرانسان خود آگاه هست ، مشروط بر اینکه سلولهای خواب رفته را بیدار وروشنایی را از خود بدر آریم وانگیزنده دیگران ویا افشاننده این روشنایی ویا جرقه تند وتیز راه یافت گمشده گان شویم. بازهم نشراین نشریه وزین را که انگیزنده روشنایی بسوی خود آفرینی وخود یابی باشد به همه فرهیختگان کشور خجسته باد میگویم . سرفراز وفروزنده باشید. نیک اندیش