|
بخش خبر سایت کوفی
بحران هویت یک بار دیگردر دانشگاه بلخ قربانی گرفت. سوالاتی چون آیا میشود در عصر کیهان و کمپیوتر دموکراسی ومساوات،عدالت اجتماعی برپایه انسان محوری وعصر یکه ارزش های انسانی برپایه انسانیت ومحورهای انسانی پایه نهاده شده اند؟ در عصریکه انسان برای فراهم نمودن سهولت وپیش زمینه های زیست باهمی از همه امکانات موجود استفاده میکنند، در چنین عصری آیا امکان دارد انسانی برای تحقق آرمانهای انسانیش بخاطر استفاده از زبان مادری اش ولسان که دوست دارد به آن صحبت نمایند مجازات شود؟ وحتی جان خود را از دست بده؟ با دریغ ودرد که پاسخ به این سوال بلی است.برای وضاحت بیشتر به شرح موضوع میپردازیم تا مشت فرهنگ ستیزان که در سرزمین مولانا سخن گفتن به زبان مولانا را جرم میدانند؛ به خواننده گان فرهنگ دوست سایت کوفی معرفی گردند. به روز چهار شنبه مورخ سوم ماه میزان گروهی از دانشجویان از دانشکده های مختلف وولایات مختلف در تفاهم با اداره دانشگاه بلخ وبه حکم قانون اساسی که هر دو پشتو ودری را زبان های رسمی کشور میشناسد ،تصمیم به نصب لوحه تحت نام( دانشگاه بلخ ) در کنار پوهنتون بلخ شدند.با وجود اینکه این موضوع در تفاهم با ادارۀ دانشگاه شده بود ولی تحمل این وضعیت حتی برای چند دقیقه هم که شده برای فرهنگ ستیزان ممکن نبود.روی این منظور پولیس خاض تحت رهبری شخص به نام مجتبَی یتنگ که ظاهراًقوماندان زون ساحوی شمال است به اطاق های خواب دانشجویان حمله بردند وبه لت و کوب با استفاده از دنده های چوبی و سلاح بالای دانشجویان بی دفاع پرداختند. این کار به اصطلاح پولیس باعث خشم جوانان بی دفاع شده وآنها نیز از وسیله ءکه قانون اساسی برای شان داده یعنی مظاهره استفاده نمودند. در این زمان خشونت به اصطلاح حامیان قانون در برابر یک عمل قانونی افزایش یافته وبه استفاده از سلاح متوسل شده ،بالای دانشجویان بی دفاع آتش گشودند،در نتیجه 46 تن از دانشجویان از ولایت مختلف در حالیکه انتظارتجلیل از خوشی های روز عید را داشتند زخم برداشته ویک تن از جوا نان ازولایت تخار دانشجوی صنف 5طب شهید شدند.عطش فاشیستی پولیس ورهبری آن هنوز هم ننشسته ، روز بعد باز وارد لیلیه جوانان شده به آنها اخطار دادند که در صورت مطرح کردن این موضوع با وکلاً پارلمان ویا مطبوعات عکس العمل بالا تر از این را انتظار داشته باشند. جوانان بی دفاع اما شجاع ومصمم روز بعد آنرا با اعتصاب غذای به سر بردند .آنچه که دراین حرکت مهم است تصمیم وقاطعیت جوانان نسبت به حفاظت از هویت ملی آنها ، ونسبت به ارزش های فرهنگی آنها است که حتی به قیمت ریختاندن خون خود حاضر به پاسداری از آن هستند. ولی عکس العمل پولیس وعاملین آنها نه تنها اینکه بربریت را در عصر 21 ترسیم میکند، بلکه جرم مشهود که عبارت از قتل است توسط به اصطلاح حامیان قانون به اثبات میرساند این جنایت مرتکب شده؛ به روز شنبه از جانب خانم کوفی در مجلس نماینده گان مطرح شد وایشان خواستار پیگیرد قانونی عاملین این قضیه شدند. قابل یاد آور یست که تنها خانم کوفی از میان نماینده گان به طرح این موضوع پرداختندو تعهد هیت اداری مجلس نسبت به این قضیه را جلب نمودند.سوال اینجاست که ایا نماینده گان بی تفاوت ، ومعامله گردیگرازاین موضوع اطلاع نداشتند ویا برایشان اهمیت نه داشت ومشغول معامله گری های سیاسی خود بودند. آیا این نماینده های محترم نبودندکه بخاطر گرفتن رای این جوانان دروازه های تک تک آنها را دق الباب نمودن ،وصد باغ گل سرخ وسفید را نشان دادند. به هر؛ حال به قول خانم کوفی یک تعداد از نماینده گان مجلس مصمم و متعهد به پیگیری این قضیه هستند ، تا باشد هیچ حرکت مدنی وانسانی دیگر تحت نام های مختلف وحشیانه سر کوب نشوند. مطمیناًحرکت این چنینی عزم وارادۀ آزادی وهویت را در وجود جوانان بیشتر خواهد ساخت حتی اگر صدخون دیگر هم بریزد. |