عبدالقدیر{
علم}:
31 ثور 1388
آ یا حضور نیرو های
ناتو در افغانستان غیر قانونیست؟
بعد از هشت سال حضور گسترده نیرو های خارجی در افغانستان تازه پارلمان
وبرخی از شخصیت های سیاسی و فر هنگی کشور بر قانونی شدن حضور نیرو های
خارجی در افغانستان تأکید دارند. این در حالیست که
قوای ناتو در رأس آمریکا به اساس فیصله شورای امنیت ملل متحد وخواست سر
دمداران افغانستان بخاطر در هم کوبی القاعده وارد سر زمین ما شدند. قوایی
آمریکا ومتحدینش بدون إجازۀ شورای امنیت ملل متحد ودولت عراق بر آن کشور
حمله نمودند ولی امروز آن نیرو ها در عراق در چوکات قانون فعالیت
میکند.تهاجم در افغانستان قانونی صورت گرفت اما فعالیت های هر روز از
محدودۀ قانون خارج میشود.علت آن این است که دولت عراق دارائی رهبری قوی
،مبتکر، مدیر واثر گذار است وافغانستان دارای دولت ضعیف، بی اراده واثر
پذیر ...
حضور نیرو های خارجی قانونی و
اماعملکر
ایشان غیر محدود است:اگر إدعا شود که حضور
نیرو های خارجی در افغانستان غیر قانونی است تعبیرش این خواهد بود که ما
تحولات سیاسی وامنیتی کشور را درست مورد تحلیل وتجزیه قرار نداده در مورد
سر نوشت کشور مطابق نرخ روز شعار میدهیم.والا واقعیت این است
که ابتدا نیروهای حافظ صلح وبعد
نیرو های پیمان ناتو در رأس آمریکا به اجازه شورای امنیت ملل متحد
و ومافقت افغانها در بن وارد افغانستان شدند وحکومت
آن زمان نیز بجای آرای مردم تحت حمایت ونوازش همین نیرو ها شکل گرفت
وبه مشروعیت رسید. وتا یکسال قبل این نیرو ها نعمت بزرگ برای افغانستان
پنداشته می شدند..
چنانچه رئیس جمهور وقت بار ها در بیانیه
های خود حمایت وحضور جامعه جهانی را یک نعمت دانسته که بدون آن افغانستان
دوباره به دامن اجانب ویا جنگ های خونین دهه نود بر میگردد وتهدات امنیتی
استراتیژیک بین دولت افغانستان وآمریکا زاده همه ذوق وعلاقه بوده است..بناء بهتر است بجای قانونی ساختن مجدد حضور نیرو های خارجی روی قانونی
ساختن نحوۀ عملکرد وتصرفات شان در افغانستان بحث صورت گیرد. ما درست بیاد داریم که حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان دوسال قبل
پیمان استراتیژیک امنیتی بین افغانستان وآمریکارا به امضا رسانیده که از
اثر همین پیمان به آمریکا حق میدهد در مورد تأمین امنیت افغانستان سهم
خودرا ادا نماید..
در افغانستان سه نوع نیروی نظامی
خارجی وجود دارد اول نیرو های
ایساف که در نتیجه کانفرانس بن وموافقتنامه
مورخ
(5
دسامبر2001)
ضمیمه شماره اول وبر بنیاد اجازه و قیمومیت سازمان ملل متحد مندرج قطعنا
مه
(شماره1386مورخ
20
دسامبر
2001)
شورای امنیت سا زمان ملل متحد بشکل رضا کا رانه تشکیل یافت.
تا
(20)سپتامبر(2002)
کشور های آتی الذکر جمعآ
(4829)
نفر پرسونل نظامی در اختیارقرار داده اند:
البانیا
(30)
نفر
,
استرلیا
(72)
نفر
,
آذربایجان
(30)
نفر,
بلغاریا(27)
نفر,
چک(133)
نفر,
دنمارک(37)نفر
فنلند(43)
نفر,
فرانسه(454)نفر,
مقدونیا(2)نفر,
جرمنی(1139)نفر,
یونان(123)نفر,
ایرلند(7)نفر,
ایتالیا(442)نفر,
لیتوانیا(4)نفر,
رومانیا(35)نفر,
اسپانیا(268)نفر,
سویدن(31)نفر,
ترکیه(1331)نفر,
انگلستان(379)نفر.
بعدا نیرو های ناتو که به نوبت رهبری قوای بین الملیی حافظ صلح را به عهده
گرفته اند ونیرو های سومی نیرو های قوای بحری آمریکاست که عملیات این
نیروها
(نیرو
ها ی ایتلاف)
بر اساس ماده
(51)
منشور ملل متحد دایر بر حق دفاع از خود صورت میگیرد که از جانب شورای
امنیت سازمان ملل متحد حق ایالات متحده امریکا در پاسخ به حمله
«11سپتامبر»
شناخته شده است.ودولت
افغانستان نیز آنرا به آغوش باز پذیرفته است.
بناء میتوان گفت هر یکی ازین نیرو ها به نوع مشروعیت خودرا از شورای امنیت
ملل متحد گرفته اند وافغانستان هم در موقعیت قرار نداردکه آن را نپذیرد.
*
قانونمند ساختن حضور نیرو های
ناتو در افغانستان صلاحیت کیست؟:
شورای امنیت ملل متحد؟، ناتو ،؟ امریکا ویا مراجع سه گانه فوق جمع افغانستان؟.به نظر میرسد هیچ یکی از نهاد های فوق به تنهای نمیتوانند سند را تنظیم
کنند که فعالیت نیرو های ناتو وامریکارا در کشور قانونمند سازد، چون هر یکی
ازین نهاد ها در مورد قانونی بودن وعدم قانونی بودن فعالیت نیرو های ناتو
تحت رهبری آمریکا نگاه متفاوت دارند. آمریکائیها تصرفات
خودرا در تمام عرصه ها ارتقای ظرفیت وتوانمند سازی دولت نو پای افغانستان
تعبیر میکند، چیزیکه برخی از دولتمردان افغانستان آنرا مداخله ویا تصرف در
امور دولتداری خود میدانند وبه همین تر تیب آنچه را افغانها من حیث قانون
ویا حد پیش روی نیرو های خارجی قرار میدهند شاید برای جامعه جهانی در رأس
ایالات متحدۀ آمریکا قابل قبول نباشد لذا
بهتر است
قبل از اقدام یک جانبه وغیر عملی تفاهم ومذاکره چهار جانبه درین مورد
صورت گیرد.یعنی آمریکا جمع ناتو ،شورای
امنیت ملل متحد وافغانستان وحضور نمایندگان کشور های همسایه افغانستان.
فریاد قانونمند سازی بعد از هشت سال یعنی چه؟:قانونمند
سازی بخاطر بهبود وتنظیم امور یک فرایند معقول منطقی ومشروع در هر زمان
ومکان است ، در واقع یک نیاز فطری وطبعیست،اما چرا افغانها بعد از هشت سال
این نیاز فطری وطبیعی را إحساس کرده اند.؟ وچرا این فریاد بطور
تهاجمی وغیر منتظره از حنجره برخی کدر های رهبری دولت ومهره ها داخل
پارلمان در فضای کشور پیچیده است.
؟آیا این قانونی سازی
بخاطر منافع ومصالح افغانستان عنوان شده است ویا حرف وارداتی است که بخاطر
کاهش تشویش همسایه ها مطرح
گردیده
ودر برابر هر حرف از همسایه ها امتیاز گرفته میشود..
چنانچه معاون وزیر خارجه روسیه فدراتیف در جمع هیئت افغانی که أخیرا عازم
مسکو شده بودند اظهار داشته که نیرو های ناتو طور نامحدود در افغانستان اند
وقوماندان این نیرو ها از طرف آمریکا تعین میشود این اظهارات خود میرساند
که شعار
محدود سازی نیرو ها ی ناتو وآمریکاوزمان اقامت شان در افغانستان نیاز
کشورهای است که از حضور دوامدار آمریکا در افغانستان تشویش دارند، اما نیاز
مردم افغانها مشخص ساختن وضع الجیشی وسوق الجیشی نیرو های خارجی است تا
تصرفات مخالف مصالح
ومخالف کلتور افغانها.واقعیت این است که افغانها بحضور نیرو های خارجی نیاز دارند وتعین کمیت
وزمان اقامت شانرا شرائط وزمان تعین میکند نمیشود آنرا از قبل در چوکات
قانون پیش بینی نمود واگر چنین موضوع مطرح باشد از صلاحیت دولت افغانستان
نیست واگر از طریق پارلمان مطرح میشود باز هم فریاد افغانها نیست.بلکه فریاد مردم افغانستان قانونمند
سازی نحوه عملکرد
،
وضع الجیشی وسوق الجیشی سالم نیرو های کمک کننده در داخل افغانستان است که
طور فشرده به برخی ازین موارد اشاره میشود.
وضع الجیشی مشخص وسوق الجیشی محدود نیاز مردم افغانستان است:
حضور خارجی ها در کشور ما یک حقیقت تلخ است.اما
با در نظر داشت تجارب تلخ گذشته جه درسطح جنگهای داخلی وچه در بعد رقابت
های بین المللی ومداخلات بالفعل وبالقوۀ کشور های همسایه به حضور نیرو های
بین المللی حامی صلح در افغانستان نیاز شدید إحساس میشود.اما این حالت
نباید دوامدار باشد، باید تقویه نهاد های امنیتی
به سرعت باعث کاهش وحتی خروج تدریجی نیروهای خارجی از کشور گردد.
هر چند حضور نماینده وتوافق رسمی دولت افغانستان در تصامیم إعزام نیرو به
افغانستان من حیث یکطرف قضیه شرط اساسی است اما در مورد کمیت نیرو ها
وکیفیت تجهیزات صلاحیت کشور نیاز مند چون افغانستان محدود است.
کشور هائ
کمک کننده خود میدانند
چقدر نیرو ایشان را به هدف نزدیکتر میسازد آنچه به افغانستان ارتباط دارد
این است که وضع الجیشی مناسب را برای نیرو های خارجی پیش بینی کند.
وسوق الجیشی وعملیات نیرو
هارا طور شایسته ومناسب رهبری وهم آهنگی کند
وضع الجیشی مناسب ومشخص:تعین
قرار
گاه
ویا وضع
الجیشی میتواند
از
صلاحیت
های دولت
افغانستان
باشد.مثلا
دولت
افغانستان
میتوانست
در
اوائل
با
طرف
مقابل
قرارداد
را
امضا
کند
که
قرار
گاه
های نظامی ناتو
وآمریکا
در
خارج
از
اماکن
مسکونی ودر
جا
هائیکه
از
أهمیت
نظامی خاص
بر
خوردار
است
جا
بجا
گردد.مثلا در کابل بجای
وزیر
اکبر
خان
وهوتل
آریا
وشهر
نو
قصر
چهل
ستون
ودارالا
مان
را
محل
استقرار
نیرو
های خارجی تعین
میشد
وإعمار
مجدد
این
بنا
های تاریخی را
نیز
به
ایشان
میسپرد
وبه
همین
تر
تیب
در
شرق
دور
تر
از
پل
چرخی ود
رشمال
مناطق
جوار
کاریز
میر
با
تعهد
آبادی ویرانی ها
آن
محل
.بناء در وضع الجیشی نیرو های خارجی در مر کز وولایات توجه لازم صورت
نگرفته.
سوق الجیشی وإجرای عملیات:
ما شاهد آنیم که نیرو های بین المللی حافظ صلح طور خود سر ومهار گسیخته به
عملیات می پردازند عملیات که نتائج آن بیشتر به نفع دشمن است.
درین عملیات به مقدسات وکلتور افغانی اهانت میشود افراد بیگناه ملکی به قتل
می رسند وابتکار تبلیغات بدست دشمن می افتد.قوای
ناتو میتواند مناطق ومحلات مسکونی مشکوک را تنها محاصره کند اما داخل شدن
در قریه ویا خانه ها وظیفه اردوی ملی وپولیس ملی افغانستان است.
از طرف دیگرهیچ نیروی نه داخلی ونه خارجی حتی در
صورت مشکوک بودن حق تلاشی لباس های شخصی داخل منزل را ندارد خصوصا لباسهای
زنانه.
اما متأسفانه ما شاهد شکستاندن بکس های زنانه از طرف عساکر خارجی میباشیم
که نهایت احساسات بر انگیز است.
بلی عملیات شبانه تنها در بیرون از مناطق مسکونی صورت گرفته میتواند و
بمبارد مناطق مسکونی باید بطور قطع ممنوع باشد مگر اینکه خطر جدی امنیت
ملی را تهدید کند و بعد از پخش ابلاغیه های مکرر باز هم دشمنان منافع ملی
افغانستان به آشوبگری ادامه دهند وچاره جژئ عملیات وبمبارد نباشد.
درانصورت
اگربمبارد آخرین گزینه برای سر کوبی دشمنان افغانستان و مخالفین مسلح
باشد
امر خوبی است.
دلائل باز گشت مخالفین وبد امنی در کجاست؟ آیا تنها نیرو های بین المللی
حافظ صلح مقصر اند؟ نه خیر درین میان مسائل زیاد است که باید مورد تحلیل
وارزیابی قرار گیرد.مثلا کدام منبع به نیرو های
خارجی کروکی مناطق بمبارد شده را داه است که در نتیجه عملیات کور فاجعه
آفرینی شده؟ بلی افراد نفوذی
ایکه با دولت قلبا
همکار نیستند وامروز با رهنمای های گمراه کننده آمریکارا
به نفع رقبای سیاسی اش
در افغانستان گل گیر میکنند.
نکته دوم: پروسه های{ دی دی آر-
وپی آر آر} دوپروسه منحرف وممد برای
دشمنان نظام بود.{ دی دی د آر}
از لحاظ نظامی برای طالبان
فرصت باز گشت داد.دولت با خلع سلاح
افراد مسلح طرفدار خود زمینه باز گشت افراد مسلح مخالف خویش را در دهات مساعد ساخت.این
کار از لحاظ امنیتی خطر ناک وپر هزینه است.
و
پروسه{ پی آر آر} از لحاظ اداری
کشور را به مشکل مواجه ساخت.این اداره که سایت آن ،اسناد آن ،اصطلاحات آن
همه خارجی است إهانتی به زبان وادبیات وزبانهای رسمی کشور است.
در
نتیجه عملی ساختن این پروسه
نیرو های مجرب ودلسوز کنار زده شدند
دلیل دیگر بد امنی این است که دولت بنام مصالحه وآشتی مخالفین را
من حیث ستون پنجم در رده های مهم ارگانهای
امنیتی مؤظف نموده است واین نیرو ها دشمن را هر لحظه در جریان حرکات نیرو
های ناتو واردوملی وپولیس ملی قرار میدهند همان است که دشمنان
به آسانی
وارد مراکز حساس دولتی میشوند عملیه انفجار وامتحار را عملی میسازند.
همین حالا افراد وابسته به طالبان وحزب اسلامی حکمتیار بدون تعهد به نظام
فعلی در ار گانهای امنیتی مصروف فعالیت اند وبه نفع مخالفین دولت کار
میکنند..... در چنین حالتی انتظار بهبودی اوضاع را نداشته باشید.
|
|