|
نصیر خالد – کانادا: 26حوت1387
باز هم انتخابات ریاست جمهوری افغانستان
قبل از اینکه به اصل موضوع بپردازم مساله ی مهمی را میخواهم در اغاز یاد
اوری نمایم:
بعد از حادثه شوم هفت ثور 1357 در کنار دیگر مصائب، مهاجرت مردم مسلمان
بود که بهر گوشه ی از دنیا پراگنده شدند. کسانی به کشور های همجوار و
تعدادی هم به کشور های دورتر تا کانادا و امریکا اقامت گزین شدند و این
اقامت به اساس دلخواه نبوده بلکه مجبوریت ها باعث آن شد. اقامت طویل المدت
در کشور های غربی موجب شد تا افغانان برای ادامه زندگی تابعیت همان کشور ها
را اخذ نمایند. در میان تفاوتی که میان مهاجرین کشور های همجوار مانند
ایران و پاکستان و کشور های اروپائی و امریکا و کانادا بوجود امد این بود
که در غرب و اروپا زمینه تحصیل و رشد افراد در زمینه های مختلف مهیا گردید
در حالیکه در کشور های ایران و پاکستان حتی بمشکل امکانات تحصیل برای
افغانان مساعد میشد چه رسد به اینکه آنها مشغولیت رسمی پیدا کنند. در
حالیکه برعکس در اروپا و غرب همه امکانات برای مهاجرین مساعد شد. افغانان
در این کشور های تحصیل نمودند و بعد از اندک زمانی توانستند مطابق معیارهای
قبول شده ی این کشورها دردوایررسمی منحیث ماموردولت اجرای وظیفه نمایند.
اکنون سی سال از کودتای هفت ثور میگذرد و افغانان در غرب توانسته اند که در
زمینه های مختلف پیشرفت چشمگیری داشته باشند و در بعضی موارد کسانی هم با
غیر افغانان ازدواج نموده اند که بسیاری از انها امروز از خود فرزندانی
دارند که با افتخار میگویند ما فرزندان افغان هستیم.
آنچه که منرا وادار به نوشتن این مطلب نمود این است که بعد از تغییر حکومت
در افغانستان، در سال 2001 و زمانیکه بسیاری از هموطنان با مسوولیت ما عزم
برگشت نمودند، بمثابه افغانان نه بلکه به اسم غربی ها و حتی با عناوین که
شایسته مقام انسان نیست یاد شدند که بالای روحیه بسیاری که تصمیم برگشت و
ارزوی خدمت بوطن و مردم خود را داشتند تاثیر سؤ نمود.
چنانیکه در ابتدا تذکر دادم ما افغانان غرب نشین به اساس شوق و علاقه به
این کشور ها نیامدیم بلکه این تند باد مهاجرت بود که ما ها را بهر گوشه و
کنار دنیا پرتاب نمود در حالیکه ما هرگز روحآ از کشور جدا نبودیم بلکه ما
ها را بیرحمانه جسمآ از آغوش مادر وطن جدا نمودند. پس نباید ما به عناوین
مختلف یاد شویم. نباید خط جدائی میان ما افغانان و هموطنان شریف ما که در
داخل کشور زیست دارند کشیده شود، اصلا هیچ تفاوتی میان ما ها وجود ندارد
همه یک افغانیم با تغییر سکونت. وقتی حکومت در افغانستان تغییر کرد همه
شاهد برگشت هموطنان بکشور بودیم اما وقتی وضع امنیتی رو به خرابی رفت این
برگشت ها کمتر شد و بسیار دردناک است که ما در زمان جهاد در هرکشوری با نیش
زبان مواجعه بودیم که میگفتند افغانان بیوطن و مهاجر و اکنون همان نیش زبان
در داخل کشور نصیب ما میگردد غربی ها و یا.............
نسل بیرونی افغان مخصوصا در غرب امروز تحصیل نمود اند، در دوایر رسمی کار
میکنند وکیل حقوقی، معلم، داکتر و حتی در بعضی جاها خود ها را منحیث وکلای
پارلمان کاندید نموده اند و شاید در اینده ها ما در سطح وزارت خانه ها
افغان داشته باشیم و از جانبی نظر به شرایط ، افغانها در این کشور چنانیکه
در بالای تذکر دادم ازدواج نموده و صاحب فرزندانی هستند دختران افغان با
مردان خارجی و پسران افغان با دختران خارجی ازدواج کرده اند اما هر کدام با
قلب های مملو از عشق و محبت بوطن ارزوی انرا دارند تا با مساعد شدن شرایط
بوطن برگردند و مصدر خدمت شوند. آیا از انصاف بدور نیست هموطنی که در خارج
از کشور زیست مینماید، کانون خانوادگی خود را برای خدمت بکشورش از هم
بریزد؟ متاسفانه در بعضی موارد حتی در قانون اساسی کشور در مورد افغانان
مهاجر خط های سرخ جدائی کشیده شده است در حالیکه هیچ فرقی میان افغانان
خارج از کشور و داخل کشور وجود ندارد و ضرور است تا همه در برابر قانون
اساسی افغانستان از حقوق مساوی برخوردار باشند و نباید داشتن زن خارجی و
یا شوهر خارجی مانعی برای خدمتگذاری افغانان دور از میهن قرار گیرد. جای بس
افتخار خواهد بود اگر روزی جوانانیکه در خارج از کشور به دنیا امده و هرگز
روی کشور را ندیده اند، بکشور برگردند و خدمت نمایند. نسل بیرونی ذخیره ی
مطمئین برای فردای کشور است. نسل بیرونی نسل تحصیلکرده سامل کدر های فنی و
مسلکی میتوانند در افغانستان جنگزده ی امروز بهتر مصدر خدمت شوند و دولت
افغانستان باید زمینه فعالیت نسل بیرونی در داخل افغانستان مهیا سازد تا به
این طریق نسل بیرونیدر کنار خدمتگذاری در یک پیوند با نسل داخل کشور قرار
گیرند.
اگر امروز ما افغانان خارج ازوطن با پاسپورتهای خارجی بکشور سفر میکنیم
تقصیر ما نیست این سرنوشت تلخ ما بوده است که ما را از وطن راندن و تابع
کشور دیگری نمودند اما حمل پاسپورت خارجی بهیچ صورت مفهوم غیر افغان بودن
ما را نمیرساند.
باید یاد اور شوم که مامور دولت بودن در خارج مخصوصا در غرب هرگز مفهوم
وابسته و اجنت بودن را نمیرساند بلکه این استعداد و توانمندی های افغانان
است که توانسته اند در مقامات بالائی دولتهای این جا قرار داده اند که باید
بوجود آنها افتخار نمائیم، نه اینکه آنها را افغانان خارجی و وابسته ها
خطاب نمائیم که این جفائیست بس بزرگ در حق ما افغانانیکه در خارج از کشور
سالهاست با چشمان پر از اشک زیست میکنیم.
تابعیت دوگانه ما هرگز مانع افغان بودن نبوده و هیچگاه ما را از پیوند های
گذشته ما جدا کرده نمیتواند، تابعیت دوگانه ی ما سند زنده ایست از جنایت
بشری کسانی که ما ها را سالها قبل بزور از کشور ما بیرون راندند. البته
باید خاطر نشان بسازم که افغانستان امروزی، افغانستان سی سال قبل نیست که
صرف چند صد نفر خارج دیده داشت، امروز دولتمندان افغانستان باید بدانند که
اضافه از 6 میلیون افغان :ه یک ثلث نفوس کشور میشود در ممالک همجوار و
دورتر از آن مهاجر هستند و نباید آنها را از حقوق مسلم شان محروم ساخت،
نباید تنها افغانان مقیم کشور های همجوار را شامل امتیازات از جمله پروسه
انتخابات ریاست جمهوری نمود بلکه ما افغانان در هر کجای از دنیا که قرار
داریم حق کاندید شدن و حق انتخاب و رای دادن را باید داشته باشیم و هیچ
قانونی نباید این حق حقه ی ما را بگیرد.
کمیسیون محترم انتخابات قبل از انکه دیر شود باید امکانات رای دادن هموطنان
خارج از کشور مخصوصا اروپا، کانادا و امریکا را مساعد سازد، ما افغانان
خارج از کشور اگر در انتخابات آینده ریاست جمهوری سهم نداشته باشیم با
صراحت اعلام مینمایم که انتخابات سالم و عادلانه نیست و توقع داریم در این
مورد پارلمان افغانستان و دولت اسلامی افغانستان توجه جدی مبذول دارند .
همچنین مشکل افغانهای که با غیر افغانان ازدواج نموده اند باید مورد غور و
بررسی قرار گیرد. به اساس گزارشات به صد ها خانواده ی افغان همین اکنون در
اروپا و غرب با غیر افغانان ازدواج نموده اند وشاید آنها روزی تصمیم به
برگشت بکشور بگیرند و ارزو داشته باشند تا در بخشهای مختلف مصدر خدمت شوند
حتی شاید کسانی از انها با توانمندی های علمی که در خود سراغ دارند، خود ها
را بمقام ریاست جمهوری افغانستان کاندید نمایند و نباید هیچ قانونی آنها را
از حقوق شان آنهم در داخل کشور شان محروم نمایند. در صورت عدم توجه مسوولین
دولت و پارلمان افغانستان به این نوشته، ما این سلسله را تا زمانیکه ما
افغانهای خارج از کشور بحقوق حقه ی خود دست نیابیم ادامه خواهیم داد.
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید
روزگاری وصل خویش
نصیر خالد – کانادا
nasirkhalidvoa@yahoo.ca |