نذرالله عنایت: 28 ثور 1388

دکترعبدالله دریک قدمی (پیروزی وشکست)

درکشورهای که مردم به فرهنگ انتخابات به عنوان یک راهکار سیاسی نگاه می کند، با گذشت هرروز تحول ودگرگونی معناداری درطول وعرض آن پدید می آید.

کاندیدا با ارائه راهکارها، و چانه زنی های سیاسی ازبن بست عبور نموده، برای رسیدن به اهداف تعیین شده " قدرت" نزدیک ونزدیکترمی شوند.

اما درافغانستان اکثر کاندیدا وحتی مردم ازانتخابات انتباه دیگردارند.

مردم نسبت به انتخابات وآینده آن مشکوک اند یعنی می گویند که رفتن به پای صندوق های رأی یک چیزی اضافی وضیاع وقت است.

به باور مردم هرکسی را که قدرت های غربی خواستند همان به قدرت می رسد  دیگر انتخابات ورأی دادن به کسی  بی مفهوم است.

برخی کاندیدا با توجه به جایگاهی  نا متوازن که دربین مردم دارند  میدانند که حضورآنها درعرصه کاروزارسیاسی یگ چیز سمبولیک ونمادین است.

اصلاً آنها برای این کاندیدا نشدند که رئیس جمهورآینده مملکت  شوند، بلکه برای این کاندید کردند که به پول ، موقف وشهرت دروغین برسند.

حضور آنها درصحنه رقابت ها اگر ازیک طرف  ممثل اراده دموکراسی درکشورباشدازسوی دیگر ضایعه جبران ناپذیربه سرنوشت سیاسی مردم نیزمی باشد.

اما کسانی دربین کاندیدا نیز هستند که  می خواهند با راهکارهای که دارند نوعی تحول ودیگرگونی را درنظام سیاسی ازطریق رقابت آزاد به وجود آورده ودرروند نظام سازی کشورنقش خود را ایفا نمایند.

کاندیدای جبهۀ ملی که  دارایی برنامه ویژه برای رسیدن به حاکمیت می باشد، به عنوان اپوزیسیون قابل ملاحظه دربرابر کرزی قرارگرفته است.  

داکترعبدالله چهره نامدار دوره جهاد ومقامت مردم افغانستان که جز اعتماد وپشتبانی مردم وسابقه مدیریت خوب درپست وزارت خارجه، چیزی دیگر با خود ندارد،امروز درمصاف با هیولای  کزری که همه مسایل مادی را دراختیار دارد، علمبرداررقابت هااست.

اکنون آقای عبدالله دربرابر بزرگترین امتحان قرن قرارگرفته چشم ها بسوی اوخیره مانده است.

او که نمایندگی ازنسل جوان ودرد رسیده این کشور می کند باید بداند که مردم  ازاوچه توقع وانتظار را دارند؟.

چه می خواهند وچگونه نظامی  درآینده کشورحاکم شود تا برزخم های خونین این ملت مرحم گزاری شود.

نسل که به عبد الله امید دوخته اند دغدغه وآرزوها شان رفاه،سلامت واستقلال کشور بوده با حمایت شان  هیچ گونه تردیدی درچگونگی وچیستی این شخصیت ندارند.

حالا عبدالله به صفت یک رهبرکارارزماتیک ومعتقد به حقوق شهروندی باید نقطه پایان برتمام انحصارطلبی ها ومسایلی باشد که قرن هاست کشور را به عقب رانده است.

 امروزنسل که به اورأی خواهند داد،ازنسل آب وآتش اند،آنها هرگز فکرنمی کنند که عبدالله قندهار زاده است یا پنجشیر زاده بلکه باوردارند که عبدالله به عنوان یک چهره استثنای می تواند سنت شکنی نماید و خطوط قمز را عبور نموده دربرایند به عنوان ممثل اراده ملی  پیروزی را ازآن خود سازد.

اما داکترعبدالله برای رسیدن به پیروزی  به دلایلی دریک قدمی شکست نیز قرارداد.

نخستین بلای که می تواند وی را ضربه بزند ازناحیه دوستان سابق او می باشد که قدرت را باتمام پس منظرهای تاریخی وهویتی ترجیح داده|، درمقیاس تعامل با  دیگران وزن آقای دکتر  را درنزد رقبای سیاسی وی کمتر نموده است.

انتخابات معاونان وی که ازچندان شهرت درمیان توده های عام روستایی  برخوردارنیستند،هرچند که آنها شخصیت خای خوش نام ومتخصص هستند.

  دوم، حضور پرقدرت کرزی واستفاده های نامشروع وی ازتمام امکانات وظرفیت های دولتی.

سوم، موجودیت کاندیدای که برمحورقبیله فکرمی کنند وامکان این وجود  دارد که  برای همین کاندید کرده باشند تا  درنهایت منافع قبیله را درنظر گرفته  با کرزی کنارآیند و به اصطلاح مردم به نفع او تیر شوند.

اکنون بر داکتر عبدلله است که چگونه می تواند ازتمام این موانع عبور نموده وزنه قوی را با مشارکت و حضور پررنگ اتنی های دیگر ایجاد نماید.