محتاج
احتمال آمدن تغيير در پاليسي پاكستان
آقاي زرداري ديروز
در پاكستان به حيث رئيس جمهور حلف وفاداري به جا آورد.
بركناري
آقاي مشرف و احراز پست رياست جمهوري در پاكستان جدي ترين رويدادي است كه،
توجه افكار عامه را به خود معطوف كرده است.
آقاي زرداري
عليرغم آنكه حزب
مسلم ليگ شاخه نوازشريف در انتخابات مشاركت نكرد، روز شنبه با كسب
451
رأي از مجموع
702
رأي، كرسي رياست جمهوري پاكستان را از آن خود كرد.
بعد از
احراز پست رياست جمهوري توسط آقاي زرداري نخستين پرسش كه مطرح ميگردد،
روابط او با غرب به ويژه امريكا خواهد بود.
زيرا بعد از
رويداد 11
سپتامبر، پاكستان از زمرة كشورهاي بود كه، با دادن تعهد براي جامعه جهاني
از متحدان جدي غرب در مبارزه عليه تروريزم در منطقه به شمار ميامد. ايده يي
كه آقاي مشرف در زمان پست رياست جمهوري نتوانست آنرا عملا ايفا كند.
آقاي مشرف
در سالهاي
1382 و
1384
تا حدي با روحيه قطعيت با سازمانهاي راديكال مبارزه كرد، اما اين مبارزه به
جاي آنكه با احزاب افراطي با برنامه ويژه تنظيم گردد، دامنه كشمكش ها به
بلوچستان كشانيده شده و پاكستان در يك جنگ ناخواسته، تا حدودي به عقب گرد
اجباري رو در رو شد.
هر چند در
اين هياهو، اكبر بوكتي رهبر نيرومند قبايل بلوچ از بين رفت، ولي موج
ناآرامي ها و ابعاد تازه كسب نموده، و سازمانهاي راديكال موقف نظامي و
سياسي خود را بيشتر از پيش در وزيرستان، بنو، ميرعلي، پشاور و حتا بلوچستان
تحكيم نمودند.
پاكستان ژرفناي مصايب
را تحت نظارت داشت كه با نشان دادن موقف انعطافي آماده گي نشان داد، تا تحت
شرايط خاص با برخي از سازمانهاي راديكال معامله نمايد.
توسعه
معامله و روابط نزديك ميان پاكستان و سازمانهاي تروريستي باعث آن شد، تا
فرايند امنيت در افغانستان با تهديد جدي رو به رو شده و افراطيون عرب، چيچن
و پاكستاني داخل افغانستان شوند.
موقف سازمانهاي راديكال در برابر افغانستان:
با قرارداد آتش بس ميان پاكستان و سازمانهاي تندرو به ويژه طالبان پاكستاني، اين مجال را يافتند كه عليه دولت افغانستان اعلام جهاد كنند.
بيت الله مسعود رهبر يك سازمان تندرو پاكستاني اعلام كرد كه جهاد در افغانستان مسؤوليت ديني ما بوده و بايد مقابله و(جهاد) ما در افغانستان ابعاد تازه يابد.
دولت افغانستان كه رويداد ها را با دقت نظارت ميكرد، به هيچ وجه خواهان اخلال در روابط دو كشور نبود، زيرا توسعه تشنج ميان كابل و اسلام آباد علاوه از آنكه، زمينه نفوذ و رسوخ مخالفان را بداخل افغانستان مساعد ميكرد، ضمناً اين سازمانها فعاليت هاي تروريستي خود را ممكن بود به كشورهاي دگر گسترش دهند.
لذا تدوير جرگه امن منطقوي بر مبناي سياست نزديك سازي دوباره اسلام آباد و كابل صورت گرفته و دولت افغانستان جداً تلاش داشت تا از طريق تفاهم مشكلات موجود را حل نمايد. اما بعد از انجام جرگه امن منطقوي دوباره ديده شد كه پاكستان در تقلاي پيروي از همان سياست كلاسيك بوده و ميخواهد اعتماد جامعه جهاني را به نحوي از انحا حفظ و از جانبي زمينه فعاليت سازمانهاي راديكال را به كلي قدغن نكند.
در بحبوحه همين رويداد ها، بعد از سپري شدن شش سال حضور ناتو، فرماندهان آنها اذعان كردند كه، موتلفه هاي تامين امنيت پيوند نزديك به وضعيت آنسوي مرز داشته، و محورهاي نيرومند و فعال القاعده در داخل خاك پاكستان حضور مشهود وفعال دارند. آقاي مشرف در داخل پاكستان با فشار جدي جريان هاي نيرومند رو در رو شده و ازجانبي واكنش هاي صريح و بي پرده كشورهاي غربي مويد اين واقعيت بود كه، غرب پاكستان را محور شرارت و دهشت افكني در جنوب آسيا و آسياي مركزي ميداند.
لذا استعفاي آقاي مشرف بر مبناي فشارهاي داخلي و خارجي صورت گرفته و او قبلا ميدانست كه، در داخل و خارج حمايت مردم پاكستان و دنيا را از دست داده است.
احتمال آمدن تغيير مثبت
آقاي زرداري قلباً خواهان آمدن تغيير مثبت در داخل پاكستان است، زيرا او به مثابه رهبر يك جريان سياسي به خوبي مي داند كه بدون آمدن تغيير مثبت نه تنها وضعيت در داخل پاكستان بهبود نمي يابد، بلكه آهسته آهسته پاكستان با انزواي سياسي رو در رو خواهد شد. زرداري ميداند كه روابط پاكستان با هند به شدت متشنج است، با ايران و افغانستان در جريان دو دهه اخير بسيار روابط دوستانه نداشته است.
گزارشهايي را كه ناتو منتشر كرده، اوضاع افغانستان را متشنج نشان داده علت العلل آنرا در داخل پاكستان ميداند.
از همين سبب باوجود آنكه قتل بي نظير بوتو را سازمان استخبارات پاكستان به گردن بيت الله مسعود انداخت ممكن است در آينده نزديك آقاي زرداري به خاطر دستيابي به هدف هاي خود با سازمانهاي راديكال تفاهم، گفتگو و شايد آتش بس نمايد.
آقاي زرداري پيش از برگزاري انتخابات پاكستان خواهان توقف فعاليت احزاب تندرو در پاكستان شده بود، خواستي كه هرگز تحقق نيافت.
به هر حال، آقاي زرداري چالش هاي كنوني پاكستان، منطقه، افغانستان و روابط دنيا را در برابر سازمانهاي راديكال تعريف و تلقي درست دارد.
شايد در نخستين روزهاي اريكه نشيني خود تلاش كند، تا با اتخاذ سياست"كج بگير و مريز" از روش مسامحه، انعطاف و آشتي جويانه با سازمانهاي راديكال رو در رو شود، اما از آنجا كه در درازمدت امكان تفاهم طبيعي ميان سياست جامعه جهاني و سازمانهاي تند رو وجود ندارد، پاكستان مجبور است اين بار به صورت بي سابقه موقف خود را در برابر تروريزم آشكار ساخته، يا در پهلوي آن قرار گيرد، و يا با جامعه جهاني يكجا شده و بساط جنگ گرم را به محور هاي شرارت در داخل پاكستان بكشاند.