گل آقا {رحیمی}
حامیان خارجی افغانستان شرم وحیا ندارند:
دولت های غربی درراس آمریکا که با ساز وبرگ نظامی ونشان دادن ابهت وقدرت زیاد به افغانستان هجوم اوردند علاوه از نابودی طالبان که فکر اشغال بسیاری از کشور های دیگر وتسلط بر حوزۀ نفت خیز خلیج فارس رانیز به سر داشتند اما با گذشت هفت سال با بی شرمی از صلح آشتی مذاکره ودر نهایت فرار از افغانستان صحبت میکنند. معلوم نیست مخاطب صلح غربی ها کی هست کسانینکه غازی استدیوم را به مسلخ تبدیل کرده بودند کسانیکه خودرا مالک وخالق زنان میدانستند ودر هر کوچه وبازار زنان را قمچین می زدند ولگد مال میکردند آنانیکه مکتب ومعارف را بسته بودند ودر زمان حاکمیت شان استخوان های مرده های افغانستان از خاک کشیده شد آنانیکه میراث های فرهنگی را به توپ وتفنگ بستند وغارت کردند.؟؟؟ میدانید عبدالله انس سابق آمر توزیع کمک های عرب ها به مجاهدین که فعلا در انگلستان به سر می برد میانجی صلح بین دولت افغانستان وپاکستان وطالبان است .وقتی هیئت پاکستانی به اشاره شیخ های سعودی وارد عربستان میشود دولت افغانستان هیئات از اقشار مختلف بشمول برادر رئیس جمهور به قدم بوسی میرود وبعد این نشست از حنجره نماینده ملل متحد فرماندهان ناتو ورئیس جمهور افغانستان بسط وگسترش داده میشود.در حالیکه یک روز هم طالبان از صلح صحبت نکردند. جالب این است تا مطبوعات دنیا موضوع را فاش نکرده اند رئیس جمهور واشخاص ذیربط از موضوع منکر اند .حال اگر این صلح ومذاکره بخاطر منافع علیائی افغانستان ومصالح ملی صورت میگیرد باید همه ملت در جریان باشد واین موضوع در پارلمان به رأئی گذاشته شود ، اما متأسفانه پنهان کاری درسطح رهبری إعتماد مردم را نسبت به دولت در حد صفر تنزل داده است. باید إعتراف کرد که دولت، مردم، پارلمان، ساستمداران کشور وناتو هیچکدام دارائی استراتیزی واحد در مقابل طلب والقاعده نیستند دولتیکه رئیس جمهور یک حرف میزند پارلمان حرفی دیگری ووزیر کاملا مسیر جداگانه دارد انسان به کی باید اعتماد کند نه دوست ونه هم دشمن به این نظام باور دارد نظام خود سر وخود کامه وبدون حمایت مردم به سقوط مواجه میشود. موقف ضد ونقیض انگلیس ها:موقف انکلیس ها مردم را به تشویش انداخته است. انگلیس ها در یک روز از صلح ومذاکره صحبت میکنند ودر روز دیگر از إعزام نیروی بیشتر به افغانستان .خود انگلیس ها به صفت حامیان دموکراسی در افغانستان دیکتاتوری میخواهند که منظور شان طالبان است ومیگویند با طالبان صحبت شود اما از موضع قدرت.کدام قدرت هر روز برای طالبان مورال داده میشود ومناطق کشور به اختیار قرار داده میشود وطر فدار دولت سست وبزدل میشوند ودر صدد یا فتن راه معامله با طالبان اند. انگلیس ها وموسی قلعه: از زمانیکه موسی قلعه در ظاهر از تصرف طالبان بیرون رانده شد وملا عبدالسلام ولسوال آن ولسوالی إعلان شد وضع امنیتی کاملا نور مال است.آیا حقیقت همین است؟اگر ملا سلام از دولت است چرا یک روز طالبان که در اطراف موسی قلعه حاکمیت دارند بالای موسی قلعه واطراف ان حمله نمیکنند.طالبان در باغران بغنی ومناطق اطراف موسی قلعه حاکم اند اما گاهی هم مزاحم ملا عبدالسلام نمیشوند.که مسئله روشن نیست گمان میرود انگلیس ها درین معامله نقش اساسی دارند وحتی آمریکائی ها.سفیر انکلیس به ولایات بزرگ افغانستان نمیرود اما به دیدار ولسوال موسی قلغعه رفته است که اهمیت موسی قلعه را نشان میدهد.اینها بخاطر قاچاق مواد مخدر دست به هر معامله می زنند. اما در مقابل این معامله گری ها وزیر خارجه افغانستان خیلی شفاف ودرست درخشید ونگرانی خودرا با جرأت اظهار نمود وگفت.برخی از دولت های خارجی در افغانستان من حیث منادیان فرار عمل میکنند ومیخواهند مردم را بدام طالب والقاعده بیاندازند. \'منادیان فرار: وزیر خارجه افغانستان تاکید می کند آنانی که به اصطلاح در این روزها تلاشها برای آوردن صلح و مذاکره با مخالفان مسلح دولت را آغاز کرده اند، در حقیقت \"پیام آوران تسلیم و فرار هستند.\" آقای اسپنتا گفت: \"در این روزها در کشور جنگ زده ما بیشتر از پیش سخن از صلح است، سخن از صلحی است که گاهی نمی دانیم با چه کسی و یا چگونه صلح می کنیم... برخی که در تنگنا قرار گرفته اند و شکست خود را، شکست همه جهان می دانند، می خواهند پیام انهزام را در گوش کودکان ما زمزمه کنند.\" راستی هر کس این تبصره هارا میشوند مسئله خروج ناگهانی ناتو از افغانستان در ذهنش خطور میکند خصوصا در شرائط که مسئله اقتصاد دنیا به یک غائله بزرگ وتقریبا لا ینحل تبدیل شده است. ایمد وارم این قدرت های طلسمی از هزیمت در مقابل طالبان بشرمند ودر مورد امنیت خود در داخل خانه های خود توجه کنند .اگر طالبان در افغانستان پیروز شوند دیگر غربی ها درخانه های خود نیز امن نخواهند بود.