عبدالقدیر{ علم} : 5 جدی 1387

انتباه حامد کرزی از سفر خوست؟

با گذشت هر روز سطر ویا صفحه جدید بر افتضاحات تاریخ کشور ما علاوه میگردد، یکی ازین ما جرا های افتضاح آمیز تلاشی طفل شش روزه توسط نیرو های دریائی آمریکا در ولایت خوست است، این طفل در حال توسط نیرو های آمریکائی تلاش شده که سگ های آدمگیر مادر وبرادران خورد سنش را می گزیدند ویا به اصطلاح عام چک میزدند.اینکه تاریخ کشور ما با فجایع ناگوار رقم خورده شکی نیست، اما وقتی این نا گواری ها با هتک حرمت ها وبی عزتی ها همراه گردد دیگر توان وطاقت انسان را می رباید،حکومت زیر حمایت جامعه جهانی در رأس آمریکا داغ های بس سیاه وننگین را بر جبین تاریخ میهن ما حک نموده است که اگر از روی ورق های کاغذی پاک گردد از صفحه ذهن انسانهای با وجدان و بیدار دل  هر گز محو نخواهد شد.

هر راز گاهی که مردم بیگناه ومظلوم ما توسط نیرو های جبار وستمگر آمریکا با خاک وخون آغشته می شوند جناب حامد کرزی بخاطر مر حم گذاری بر جراحات وتسلیت خاطر باز ماندگان مبلغ پول تخصیص میدهد ویا تسهیلات زیارت خانه خدارا مساعد میسازد که گویا خسارات ناشی از بی بند وباری نیرو های مهار گسیختۀ خارجی را جبران کرده است،با این بذل واحسان مسئولیت جنایات وعملکرد دیگران را به دوش میگیرد،جنایت را خارجی ها میکنند عذرش را کرزی صاحب به گردن میگیرد ؟. به گمان من حامد کرزی در سفر نا گهانی که به خوست داشت  چندین پیام را از مردم گرفت که تا هنوز نگرفته بود ومن درین نوشته این پیامهارا قدری بر جسته تر میسازم.

پیام اول: بی عزتی به پول جبران نمیشود: داکتر بلال متضرر{ما به قیمت بی عزتی های خود کمک نمیگیریم}این پیام چانس ماس مالی را از رئیس جمهور گرفت، وی نتوانست با وعده دادن زیارت خانه خدا درد های مردم را به فراموشی بسپارد. سخنان داکتر بلا ل این پیام را نیز با خود داشت که أعمال خود سرانه آمریکا ئی ها  با گر فتن پول ورفتن به کعبه جبران نمیشود واین چیزیست که باید حامد کرزی قبل از همه به آن پی برده ومن حیث شخص اول کشور در قبال آبرو وعزت مردم پاسخگو باشد. داکتر بلال درین پیام از رئیس جمهور خواهش کرده است که دیگر آبرو وعزت مردم کشورش را به پول نفروشد. ، این ملت به آنچه شهرت دارد ناموس وغرور شان است که فعلا از طرف حامیان نظام رئیس جمهور پایمال گردیده است . او در ادامه گفت هر آفت که بود از سر ما گذشت امید سائر هموطنان ما از ین مصیبت در امان بمانند. کسانیکه چندین تن ازأعضای فامیل شان را قربانی داده اند دیگر نیاز به حج رفتن ندارند، شاید اطفال شهید  با فریاد مظلومیت بدر گاه حق از وارثین خود شفاعت کنند واین حق را شریعت برای شهدا داده است وباز ماندگان هم که در سوگ وماتم عزیزان خود نشسته اند دیگر توان ادای تکلیف بیشتر را ندارند ، اما رئیس جمهور میخواهد مردم با رفتن به سر زمین حجاز درد هارا فراموش ودر عرفات وی را  نیزاز دعای خیر فراموش نکنند.

پیام دوم: مردم این حکومت ضعیف را نمیخواهند:محصل پوهنتون: اگر جلوی خود سری خارجیان را گرفته نمیتوانی آبرو مندانه استعفی بدهید: این سوال محصل خشمگین که با مشت های گره کرده ونعره های تکیبر حاضرین بدرقه شد چلنج بزرگ بود برای حا مد کرزی وجواب رد بودبر أهداف سفرش. وی قصد داشت ازین سفر بخاطر جلب حمایت مردم وکمپاین انتخاباتی بهره گیری کند اما بر خلاف انتظار استعفا و کنار رفتنش با نعره های تکیبر از طرف مردم تأئید شد.امید جناب رئیس جمهور ازین پیامها بر داشت سالم وواقعی کرده راه به کوچۀ حسن چپ نبرد.

پیام سوم: تلاشی طفل شش روزه عمق بی إعتمادی آمریکائیها را نسبت به مردم افغانستان نشان میدهد: این عمل آمریکائی ها پیام بی إعتمادی ودشمنی به همه مردم افغانستان را می رساند.:تلاشی طفل شش روزه وکشیدن آن از آغوش پرعزت یک مادر افغان بیان گر این واقعیت است که خارجی ها در افغانستان به هیچ ارزش حرمت قائل نیستند وبه هیچ کس إعتماد ندارد و از طفل شش روزه هم بیم دارند. این جسارت غیر اخلاقی آمریکائیها عمق بی إعتمادی شانرا نسبت به مردم افغانستان به نمایش میگذارد . جبن ،بزدلی، ارزش شکنی وبی إعتمادی پیام روشن عملکرد نیرو های خارجی در رأس امریماست است.اگر عمق بی إعتمادی به این سطح باشد چه راهکار برای بیرون رفت ازین مشکل وجود دارد؟،واگر وضع همچنان ادامه پیداکند وکسانیکه بخاطر کمک وباز سازی به کشوری آمده باشند که بر طفل شش روزه ومادر مریضش إعتماد ندارند دیگر این مأموریت برای چه وبه منظور چیست؟از نظر من وجود خارجی ها وطرز بر خورد ایشان با قضایائی افغانستان به یک باز نگری جدی نیاز دارد باز نگری که باید از طرف عام مردم مطالبه گردد نه رئیس جمهور: وهیچ کس به این شعار های رئیس جمهور باور ندارد.

جستار دیگر:حامد کرزیبخاطر سر پوش گذاشتن بر رسوائی های اخیر با عصبانیت گفت چک زدن اطفال وزنان دیگر قابل تحمل نیست،اگر خارجی ها حرفم را گوش نکنند جرگه مردمی را دائر و در مورد ایشان تصمیم میگیرم. این شعار به ادامه گفتار های قبلی کرزی بود که گفت یا من را بر طرف کنند ویا افغانستان را ترک گویند. حامد کرزی در طول یک روز دو موقف متناقض تمثیل میکند ، صبحگاهان در محضر مردم از جنایات مکرر واهانت آمیز نیرو های حافظ صلح از شرق تا غرب کشور داد میزند واما در مصاحبه های شبانگاهی افزایش نیرو های ناتورا در خطوط مرزی بین افغانستان وپاکستان تقاضا مینمابد.؟اودر مصاحبه های قبلی نیز خواستار بر طرفی خود ویا خروج نیرو های خارجی از افغانستان شده بود ولی شب همان روز از ناتو خواست تا نیرو هایش را در افغانستان افزایش دهد،مردم دربرابر این تناقض گوئی رئیس جمهور إظهار تردید نموده میگویند که وی سحر گاهان ورم میکند از غرورحرف می زند و اما درنیمه های روز دوباره سست شده دیگران را به کمک میطلبد،مردم افغانستان این واقعیت را بدرستی درک کرده اند که رئیس جمهور نمیتواند در مورد نیروهای خارجی تصمیم بگیرد مگر اینکه این تصمیم با یک جهش وحرکت ملی راه اندازی شود.

چه باید کرد؟ سرودۀ محلی است که میگویند نه جای رفتن است نه جای ماندن  فلک در کار من حیران بمانده.حضور خارجی ها عزت ووقار مارا نقض میکند وخروج ایشان مارا به مصیبت های بیشتر مبتلا می سازد.افغانستان در شرائط فعلی بر سر دوراهه قرار دارد، نه توان دفاع مستقل را دارد ونه هم توان کشیدن بار خودسری های نیرو های ناتورا، همه کس میداند اگر نیرو های خارجی از افغانستان بیرون شوند دیگر افغانستان به چنگال افریت{ آی اس  آی}وجنگ های خانمان سوز داخلی می افتد وفجایع سالهای قبل تکرار میشود، لذا جواب دادن خارجی ها به مفهوم خیر مقدم گفتن طالبان وتسلیمی به مخالفین دولت است،واگر خارجی ها روش خودرا در قبال افغانستان تغیر ندهند باز هم کام مردم افغانستان تلخ وچشمان شان اشک آلود خواهد بود.همان است که از خود می پرسیم چه باید کرد؟به نظر من با آنکه نیرو های خارجی کاسه صبر مردم را لبریز ساخته با آنهم بجای جواب دادن،ابقای قانونمند شان به مراتب بهتر از إخراج شان خواهد بود، این قانونمندی طوری باشد که نیرو های خارجی را از تلاشی وداخل شدن در قریه جات ومناطق مسکونی منع سازد وتنها در موارد خاص بخاطر مقابله با دشمن در بیرون از اماکن مسکونی از ایشان استفاده صورت گیرد واستقامت های فعالیت شان کاملا مشخص وروشن گردد.البته وجود نیروهای خارجی ناشی از بی اعتمادی وبی باوری مردم افغانستان نسبت بخود شان است.

 از طرف دیگر ما نباید ضعف ها وکمبودات نیرو های امنیتی کشور را دست کم بگیریم ، وقتی افراد پولیس ویا اردوی ملی بخاطر انتقال مواد مخدر ویا همکاری با مخالفین بروی نیرو های ناتو آتش میکشانید دیگر از إعتماد حامیان خارجی افغانستان کاسته میشود همان است که ایشان به عملکرد نیرو های امنیتی باور نداشته خود شان وارد عمل میشوند تا اقلا حیات خودرا تضمین نمایند.گاهی هم اتفاق افتاده که عناصر ضد دولت از محل اجتماع مردم ملکی بسوی نیرو های ناتو آتش کشوده اند واین امر باعث عکس العمل کور وشدید خارجی ها گردیده تلفات وخسارات زیاد را ببار آورده است.امید وارم نخبگان کشور طرح ها وپیشنهادات را روی دست گیرند که نیرو های ناتورا من من حیث نیرو های حافظ صلح ویاری دهنده امردم افغانستان مبدل نموده واز سقوط مجدد کشور به دست مخالفین جلو گیری نمایند یاهو..