پاکستان در صلح با طالبان متردد است
نوشته: کیم برکر
برگردان: عبدالله حارث(ژورنالست آزاد)
در مرز پاکستان با افغانستان چندین گروپ نظامی وجود دارد، که خود را طالبان میخوانند، یکتعداد آنان ملیشای نظامی هستند، که خواستار تطبیق شریعت اسلامی(طالبی) اند، و یک تعداد دیگر هم قاچاقچیان مواد مخدر هستند، که برای وحشت انداختن مردم اسم طالبان را به خود گزیده اند. البته این دسته ها بعضی وقت با شبکه القاعده سر گوشی دارند، و بعضی زمان با هم درگیری میداشته باشند .دولت جدید پاکستان که در ماه فبروری سال روان جاری انتخاب شد، قول داده بود که با ملیشای طالبان در مناطق قبائلی از در مفاهمه و مذاکرات پیش روند، تا اینکه از قوه قهریه که منجر به گسترش و نفوذ شان گردیده، کار گیرند. رهبران سیاسی دو حزب مخالف مشرف، بدین باور بودند،که جنرال مشرف با مشی حل نظامی در جنگ علیه تروریزم که از جانب آمریکا از سال 2001 یدک کشیده میشود، باعث افزایش بیشتر جنگجویان(طالبان) در منطقه شده است.
اما بعضی از (رهبران سیاسی) پاکستان بدین باورند که دولت با کی ها میخواهد مذاکره کند، و چه کسی میتواند تضمین یک صلح دوامدار را داشته باشد. آنان(طالبان) گروپ یک پارچه و یکدست نیستند، گروپ های متفرقی هستند، که ساحات مختلف را اداره میکنند، و به گفته یکی از تحلیل گران سیاسی، ضرورت است، تا با آنان بصورت جداگانه مذاکره و مفاهمه صورت پذیرد.
در گذشته گروپ های ملیشای (طالبان) با استفاده از ماده صلح بالای قوت های بین المللی و دولت طرفدار آنان حملات نظامی انجام دادند، و همچنان مذاکراتی صلح در افغانستان در سال 2005 صورت پذیرفت. هیچگونه باز دهی و کاهش در تشنجات نداشته است. عبدالرزاق یکی از اعضای مجلس سنای پاکستان از دره اسماعیل خان در شمال غرب ایالت سرحدی پاکستان با نا امیدی گفت" هدف اصلی طالبان اینست، که آنان میخواهند قوت های بین المللی از افغانستان خارج شوند، و همچنان از مشرف میخواهند با آمریکا و کشور های غربی( در مبارزه علیه ترور یزم) از تعاون و همکاری دست بدارد. آنان(طالبان) میخواهند، همان تصور و برداشت را که در ذهن خود از اسلام دارند، بالای مردم (با زور) پیاده نمایند. آیا چنین چیزی امکان دارد؟
در مصاحبه که با یک تعداد زیادی از رهبران سیاسی پاکستان و همچنان رهبران قبائل پشتون داشتم، همه آنان از مذاکرات با طالبان استقبال کردند. اما آنان اینکه مذاکرات نتیجه مثبت داشته باشد، متردد بودند، و آنان یگانه راه حل قضایا را چنین میدانستند، که قوت های بین المللی از کشور همسایه پاکستان(افغانستان) بیرون شوند. البته این تقاضای شان در حال حاضر غیر ممکن به نظر میرسد.
از دیر زمان است، که مناطق قبائلی پشتون نشین نیمه خود مختار(پاکستان) محل پناگاه تروریست های القاعده و آدم ربایان شده است، که توسط یک سلسله رسوم و عنعنات قبائلی اداره میشود. اکثراً تروریست ها در این منطقه قبائلی آموزش دیده و علیه منافع غرب توطئه و دسیسه می کنند.
آمریکا بطور رسمی از دولت جدید پاکستان استقبال کرده است. اما آنان آشکارا از وضعیت مناطق قبائلی اندیشناک و مضطرب هستد. مایکل هیدن رئیس ساز مان اطلاعاتی آمریکا در مصاحبه خود با چینل ان بی سی گفت" اگر کدام عملیات تروریستی دیگر برعلیه منافع آمریکا صورت پذیرد، حتماً از پناگاه شبکه القاعده در پاکستان خواهد بود".
وضعیت مناطق قبائلی زمانی بحرانی شد، که مشرف در جنگ بر علیه تروریزم متحد غرب شده و عملیات نظامی را در مناطق قبائلی راه اندازی کرد، و در تاریخ پاکستان نخستین باری بود، که مردم قبائل برای سربازان پنجابی مشرف به دیده بیگانه(متجاوز) مینگریستند. حمله و یورش نظامیان مشرف به مناطق قبائلی که دارای سیستم کهنه سیاسی از زمان حضور بریطانیا در منطقه (شبه قاره هند) تا حالا پا برجا مانده است، زمینه شد تا ملا ها در مناطق قبائلی قوت بگیرند، یعنی ( اینکه ساختار سیاسی و اجتماعی قبلیوی مناطق قبائل به نفع طالبان شکسته شده است).
بزرگان قبائل که به شکل عنعنوی و سنتی میخواستند، در مناطق خود صلح داشته باشند، و بطور آشکارا مخالفت خود را بر ضد حضور تروریست های عرب و طالبان نشان میدادند. تقریباً 275 نفر از این بزرگان توسط تروریست از سال 2002 بدین طرف ترور شده اند، و همچنان بسیاری از آنها مناطق قبائلی را ترک گفته اند، و آنعده از رهبران قبائل که در منطقه حضور دارند، در مخالفت با دولت پاکستان و قوت های بین المللی در افغانستان قرار گرفته اند.