نصیر خالد – تورنتو: 6 سرطان 1388

 

یک کشمش و چهل قلندر

بعد از انتظار فراوان بالاخر دیدیم که سرو کله اضافه از چهل کاندید برای احراز پست ریاست جمهوری افغانستان نمایان شد و هر کدام با شعار های فریبنده که خاصه هر کاندید میباشد در بازار گرم انتخابات تلاش دارند تا مشتری بیشتر پیدا کنند. در میان حرفهای از اتحاد و یکجائی کاندیدان بگوش میرسد که شاید بزودی چند کاندید با همدیگر یکجا شوند؟ که برایمن و بسیاری غیر قابل قبول است، زیرا هیچگاه در تاریخ کشور ما دیده نشده است که فردی منافع شخصی خود را فدای منافع ملی نماید، پس این کاندیدان تا اخر به تکروئی بی حاصل خود ادامه خواهند. اگر برنده نشوند بالاخره به اسم کاندید رئیس جمهور افغانستان تا زنده هستند یاد خواهند شد. دیده شده است که فردی چند روز در پوهنتون انجینیری رفت و امد داشته است و یا شخصی چند روزی پوهنتون طب خوانده است اما در هر کجا به اسم انجینیر و داکتر یاد میشوند. دریک گزارشی خواندم که اقای کرزی 5 وزارت به اقای محقق وعده داده است، یقینآ چنین وعده را رئیس جمهور شاید به ده ها تن دیگر داده باشند به این شکل در حکومت اینده باید بر تعدد وزارتخانه برای توزیع به طرفداران کرزی افزود شود همینطور باید چند ولسوالی و یا علاقه داری به سطح ولایت ارتقا کنند، 34 ولایت نظر به وعده های اقای کرزی به حمایت کنندگانه ایشان بسیار اندک است.

در کنارحمایت کنندگان داخلی، 34 کشورخارجی نیز از اقای کرزی توقعاتی دارند که چند وزارت ولایت دراختیار انها داده شود، زیرا حکومت افغانستا یک حکومت مصلحتی است نه بر مبنای قانون، در چنین حالت بهتر است تمام قریه جات افغانستان به علاقه داری و تمام علاقه داری ها به ولسوالی و تمام ولسوالی های افغانستان به ولایت تبدیل شوند و پست ولایت نیز بوزارت ارتقا یابد تا تمام طرفداران اقای کرزی راضی باشند و در اینده بر سر تقسیم قدرت با همدیگر و در فرجام با اقای کرزی نجنگند. و نه باید از تعدد کاندیدان ریاست جمهوری نیز کاسته شود بلکه بازنده ها در پایان کار منحیث وزیر تام الاختیار در یکی از ولایات افغانستان گمارده شوند. به این شکل کشور کوچک ما در جهان بیک کشوری که دارای ده ها وزارت و ولایت خواهد  بود که در صدر تمام کشور قرار خواهد گرفت. بالاخره افغانستان نیز حق دارد در مورد خاصی پیشتاز جهان باشد. کشور نازنین ما امروز حیثیت کشمشی را پیدا نموده است که چهل قلندر برای تصرفش دست و آستین بالا زده اند و در این مبارزه زیان مندان واقعی ملت شریف ماست که قربانی خواستهای بیگانگان میشوند. این قضاوت که همه کاندیدان جزو معامله گران میباشند، معقول نیست اما در میانشان کسانی هستند که در همکاری با قدرتهای خارجی  فقط قدرت میخواهند و بس و اگر در کرسی قدرت قرار نداشته باشند، اصلا ارزوی کار ندارند به اصطلاح معروف {ما زنده جهان زنده ما مرده جهان مرده}. برنامه های کاری هر کدام تقریبا مشابه همدیگر است اما آنچه که ملت انتظار دارد در برنامه کاری هیچکدام آنها دیده نمیشود. آن اینکه، بزرگترین دلیل ناکامی اقای کرزی در دوران قدرت – بی توجهی قدرتهای خارجی در راس امریکا بدولت افغانستان شمرده میشود. هر چه آنها دستور دادند جناب کرزی از روی ناچاری یا هم وظیفوی انرا انجام داد. در جریان 7 سال حکومت افغانستان یک حکومت مصلحتی مطابق خواست بیگانگان بود نه بر اساس شایسته سالاری. در میان کسانی حرف از حکومت اسلامی میزنند، درست است که افغانستان  یک کشور اسلامی و قانونی اساسی آن بر اساس  قوانین اسلامی تهیه گردیده است، اما ما امروز باید چشمان خود را باز نمائیم و واقعیت های عینی جامعه ی خود در نظر بگیرییم، اسلام عزیز را از ما گرفته نتوانستند اما در مقابل دیده شد که با طرحهای از قبل پلان شده، بیگانه ها، زبان فرهنگ و عنعنات ما از میان بر میدارند، امروز شمولیت در بسیاری از دفاتر دانستن و آشنائی به زبان انگلیسی شرط اول خوانده میشود و آهسته آهسته روزی فرا خواهد رسید که اکثریت مردم افغانستان زبانهای مادری خود را رها کرده و برای امرار میعشیت باید دنبال زبان انگلیسی روان شوند و شاید هم روزی فرار رسد که چون سرزمین هند زبان دوم کشور ما نیز انگلیسی شود. هموطنان عزیز در این موقع اساسی از تاریخ کشور باید متوجه این نکات باشند و به کسانی رای دهند که در اینده شدیدآ متوجه نکاتیکه در بالا تذکار رفت عمل نمایند، نه اینکه معیار، مسایل قومی زبانی و سیاسی باشد. رئیس جمهور اینده باید بملت افغانستان تعهد بسپارد که حکومت آینده افغانستان یک حکومت مصلحتی و ائتلافی نخواهد بود و بر اصل شایسته سالاری استوار خواهد بود و از گسترش فرهنگ بیگانه درافغانستان جلوگیری نموده و بالاخره حضورنیروهای خارجی را در کشور قانونمند بسازد و صلاحیتهای کاری شان را تعین نماید.

ژست بینی را رها کن، روی زیبا را ببین

در چمن از خار بگذر، لطف گلها را ببین

با تاسف بزرگان بزرگ نما در کشور ما امروز درس اشتباه از تاریخ اموخته اند، روی زیبا ی ملت خود را فراموش کرده اند و بر ژستی های بیگانگان تکیه زده اند به خار بیگانه دل خوشند و گلهای زیبای وطن را پرپر و  نابودی میسازند. ایکاش چهل کاندید ریاست جمهوری همه یکدست و یکصدا شوند و فریاد براورند ما بعد از این باغبانهای مهربان برای پرورش گلهای پرپر شده ای وطن خود میشویم و خار بیگانه ها را که در گلو گیر میکند نمی پذیریم. ما ریاست جمهوری نمیخواهیم ولی تلاش میکنیم که خدمتگاران صدیق این مردم دردمند و رنجدیده ی سی ساله شویم. شاید هم کسانی از همین جمع با من موافق نباشند و دشواری های فعلی را مشکلتر از انچه من برداشت کرده ام بشمارند. اما رسیدن بهدف کاری مشکلی نیست سعی و تلاش  از خود گذشتن میخواهد، منافع شخصی و گروهی را قربانی منافع ملی میخواهد و بالاخره از بیگانه بریدن و بخود پیوستن میخواهد. در طول سی سال گذشته هیچ بیگانه ی در کشور ما مصدر خدمت نشده است و بعد از این نیز کاری که به نفع ملت ما باشد،  امنیت را تامین کند فساد اداری را از بین ببرد انجام نخواهند داد مگر اینکه ما افغانان بخود آئیم و در قدم نخست در فکر پیوستن بمردم خود شوئیم وبا بیگانه پرستی همچو گاندی بزرگ ببریم و تکیه بملت خود نمائیم .به گفته ی مهدی سهیلی:

گرشوی موسا،عصا دردست تست

خودمسیحا شو،شفا دردست تست

وادی ایمن درون جان شماست

کشتن فرعون درفرمان شماست

پاک شو، پر نور شو،موسا تویی

جان خود را زنده کن عیسا تویی

غرق کن فرعون نفس خویش را

محو کن فکر خطا اندیش را

ما میتوانیم هر کاری نیک را انجام بدهیم، اگر بخواهیم

در خانه اگر کس است یک حرف بس است

Nasirkhalidvoa@yahoo.ca