عبدالقدیر {علم}

آذان بعد از نماز:

درین نوشته به کنش ها ویا واکنش های نا بهنگام اشاره میشود که جناب رئیس جمهور وبرخی از وزراء کابینه بنام استقلال طلبی ووطن دوستی در لحظات پایانی دورۀ زمامداری شان شعار گونه سر داده اند.شعار های اخیر محترم حامد کرزی مبنی بر مداخله خارجیان وشکایت از عملکرد تیم های پی آر تی در ولایات وعزیز خواندن ملا عمر واخطار دادن به خارجی ها، به همین تر تیب اظهارات وزیر اطلاعات وفر هنگ در مورد إعمال نفوذ خارجی ها در حوزه های قانون گذاری افغانستان ورد این قانون نامه ها بعد از پنج سال حکومت داری وسکوت بمثابه آذان بعد از نماز است که برای گفتن این حرف ها دیگر دیر شده است.

حامد کرزی نمیخواهد ویا جامعه جهانی:؟

1- : جناب حامد کرزی بعد از مراجعت از سفر آمریکا در یک کا نفرانس مطبوعاتی دست به ماجرا جوئی سیاسی زد گو اینکه دیگر از خارجی ها اطاعت نمیکند .وی درین کانفرانس مطبوعاتی ضمن اینکه خارجیان را مسئول نا بسامانی ها کنونی عنوان نمود، شعار استقلالیت وعدم وابستگی به خارجیان را سر داد و خودرا قیم وسر پرست بلامنازع ومنتخب کشور وملت افغانستان  خوانده وحق تصمیم گیری در خصوص قضایای افغانستان را برای خویش محفوظ دانست.وی ملاعمر وسائر أعضای رهبری تحریک طالبان را برادر عزیز خطاب نموده وحضور ایشان را  با ضمانت های امنیتی خیر مقدم گفت: در ادامه این کلیمات شگفت انگیز با چهره عبوس وگلون گرفته گفت{ اگر خارجی ها به ضمانت هائی امنیتی که میدهم احترام نکنند یا من را بر طرف سازند ویا از ملک ما بیرون شوند!؟}گر چه همه سوال ها از جواب های محترم رئیس جمهور ریشه میگرفت ولی ایتنکه خودرا رئیس جمهور منتخب میداند وباز حق بر طرفی را به خارجیان میدهد سوال های متعدد را در ذهن تحلیلگران مسائل سیاسی تداعی نمود ودوستان درین راستا چیز های زیاد نوشته اند که من طرفدار طولانی ساختن موضوع نیستم.ولی آنقدر عرض میکنم که کاش رئیس جمهور بجای کلیمه دور ساختن خود توسط خارجی ها کلیمه استعفارا بکار میبرد وتصمیم کنار رفتن را منحصر بخود میدانست.او در حالیکه حضور نیرو های خارجی را یک امر ضروری میداند از خارج شدن ایشان نیز صحبت کرد.؟ ازین تناقض بازی ها ویا پارادکس سازی ها رئیس جمهور دو احتمال در صفحه ذهن انسان ترسیم میشود.

اول رئیس جمهور از نتائج انتخابات اخیر آمریکا نهایت نا راضی است  وچانس حمایت غرب در رأس آمریکا را از دست داده میخواهد کنار رفتن از قدرت را زیر شعاع شعار های استقلال طلبی وضد خارجی توجیح نماید. احتمال دوم این است که جناب رئیس جمهور میخواسته ازین کانفرانس مطبوعاتی که بیشتر به یک سخنرانی شباهت داشته کمپاین انتخابتی کند و توجه عدۀ از ساکنان کشور را بسوی خود جلب نماید، مردمی را که از دولت وبمباردمان های خودسرانه خارجی ها ناراض وبه طالبان روی آورده اند  بطرف خود جلب نمایدوبه همین تر تیب بدنه حزب اسلامی را که عملا در کابل فعال ودر رده های دولت نقش دارند.

2- واکنش محترم عبدالکریم خرم در جلسه مشرانو جرگه:پاسخ عبدالکریم خرم وزیر اطلاعات وفرهنگ در برابر سوالات أعضای مشرانو جرگه خیلی شگفت انگیز بود ومیتواند در پیوند با اظهارات رئیس جمهور مورد مطالعه قرار گیرد.وی در پاسخ به اظهارات رئیس کمیسیون تفتیش ونظارت ورئیس امو بین المللی مشرانو جرگه که پرسیدند چرا قانون رسانه هارا عملی نمی سازد وکار مندان آن وزارت را شامل پروسه اصلاخات اداری ننموده؟ اظهار داشت نمیتواند در برابراین قوانین که زیر نظر وفشار خارجی ها ساخته شده تعهد والتزام داشته باشد با این جسارت مشروعیت نظام وهمه قوانین کشور را زیر سوال برد.خرم با ناز وکرشمه توضیح داد که سفرای چندین کشور خارجی به دفترم آمده برایم درس قانون رسانه هارا میدهند ومن به این قوانین پابند نیستم چون این قوانین از طرف خارجی ها وبه مشوره خارجی ها ساخته شده است.؟؟وی با این عکس العمل مواضع خودرا با رهبر خویش حکمتیار وطالبان نزدیک ساخت.باید بوزیر صاحب گوشزد شود،اگر قوانین نافذه دولت مشروعیت نداشته باشد پس این نظام یک نظام نا مشروع و جناب وزیر هم از چند سال به این سو غیر قانونی بوظیفه خود ادامه داده است.

اظهارات جناب خرم قطع نظر از حق بودن ویا ناحق بودن از لحاظ مقطع زمانی با در فشانی های محترم رئیس جمهور شباهت زیاد دارد که میخواهد خودرا از قید مشوره خارجی ها آزاد نشان دهد.اگر واقعیت چنین باشد که رئیس جمهور به خارجی ها أعتنا نمیکند ووزیر اطلاعات وفر هنگ قوانین نا فذۀکشور را قبول ندارد باید هردو محتر مانه استعفی دهند.وزیر صاحب هم قوانین و مشروعیت نظام را به چالش می کشد وهم در همین نظام بوظیفه خود ادامه میدهد.

به نظر من برای گفتن این حرف ها دیگر نا وقت شده اگر آقایان ختم زمامداری خویش را به این ترانه ها حسن ختام بخشند ملت باور نخواهد کرد، چون حدود پنج سال زیر سایه همین خارجی ها به حکومت داری ادامه داده اند وحال که نمکدان را میشکناند باید گفت: سیاست پدر ومادر ندارد…

3- واکنش رئیس کمیسیون مستقل انتخابات: واکنش رئیس کمیسیون انتخابات نیز به یک ما جرا جوئی شباهت دارد که رئیس صاحب دولت وبر خی وزراء براه انداخته اند. با آنکه کشور های حامی افغانستان از جمله آمریکا به بر گذاری انتخابات ریاست جمهوری افغانستان بوقت وزمانش تأکید دارند رئیس کمیسیون انتخابات ورئیس دارالإنشاء این کمیسیون به بر گذاری انتخابات طبق مواد قانون اساسی به وقت وزمانش علاقمندی نشان نمیدهند واین کار را از صلاحیت ها خود دولت میدانند وفشار خارجی هارا درین مورد مداخله در امور داخلی افغانستان پنداشته بر جلسه خصوصی رأسای شورای ملی وبرخی شخصیت های جهادی تکیه میکند.

 محترم داکتر لودین رئیس کمیسیون انتخابات بر خلاف وزیر صاحب علاوه ازینکه قوانین نافذه کشور را می پذیرد، مشوره خصوصی رئیس جمهور ورءسای شورای ملی ورهبران جهادی را مبنی بر تعویق انداختن زمان انتخابات من حیث یک وثیقه وسند قانونی احترام گذاشته به تأسی از همین مشوره خصوصی برای انتخابات ریاست جمهوری در بهار سال آینده آمادگی ندارد.رئیس کمیسیون انتخابات هم از بر گذاری انتخابات مشروع و نتیجۀ آن نا امید است همان است که به بر گذاری انتخابا بوقت وزمانش دلچسپی نشان نمیدهد.

نتیجه:از واکنش های سه گانه چنین نتیجه میگیریم که آقایون میخواهند قبل از گرفتن جواب رد از طرف جامعه جهانی به کشور های ذی دخل در قضیه افغانستان جواب رد دهند. تحولات اخیر جناب رئیس دولت وبرخی از وزراتی محترم را به ماجرا جوئی واداشته وهر کدام میخواهند پایان حاکمیت  وزمامداری شانر با شعار استقلال طلبی ووطن دوستی واسلام پرستی مهر وتاپه زنند.تادر صوریتکه مورد حمایت جامعه جهانی قرار نگیرند ویا به نحوی از قدرت کنار زده شوند آنرا نتیجه سر کشی از مشوره خارجی ها تعبیر نمایند وبعد از کنار رفتن مواضع خودرا با مخالفان فعلی دولت نزدیک سازند....