م. ف. شګيوال ۱۸ حمل ۱۳۸۸

په بهرنیو هیوادنو کې د افغانستان سیاسې نمایندګیانې

 او اړونده ډپلوماتان یي دا څرګنده ده چی د نړیوالو ډپلوماتیکو تړونونو او نورمونو له مخې او پدی موخه چی د یو هیواد سیاسې، فرهنګې او اقتصادی اړیکې د نورو هیوادونو سره رامنځته او ټینګی شي، نواکثرا هیوادونه د نړۍ په نورو هیوادونو کې خپلې سیاسې نمایندګۍ په دوه اړخیزه توګه پرانیسې. او دا ډیره د ارزښت وړ خبره ده چی حکومتونه د خپلو سیاسې نمایندګیو کارکونکو په ټاکلو کې د پوره اخلاص او پاملرني څخه کار واخلې. پدی مانا چی د سیاسې نمایندګیو کارکونکې باید په وطن مین خلک وي او په علمې کچه ددی جوګه وي چی د خپل وطن او خپل کلتور سمبول وي او په لنډه توګه د خپل هیواد ملي ګټو د ساتلو او پیاوړتیا لپاره کار وکړی. دغه راز دوي باید په اړوندو هیوادونو کې د خپلو اتباعو د شتون څخه خبر وي، د هغوي د حقوقو څخه دفاع وکړی او ستونزی یی ور حل کړی. د خپلو ملي، کلتوري او مذهبې ورځو لمانځنه وکړی او د هیواد سیاسې ا و اقتصادی پروګرامونو د پلې کیدو لپاره نه ستړی کیدونکې هلي ځلي وکړی. ولی په خواشینۍ سره باید ووایو چی زمونږ د هیواد د بهرنیو چارو وزارت دا معیارونه په زیاتو ګمارلو (مقرریو) کې نه دی مراعات کړی. څوک د شخصی روابطو او څوک د خپل وسلوال یا ګوندې زور په واسطه دغو چوکیو ته خاص پدی خاطر، چی د سیاسې نمایندګیو امتیازیاتو څخه برخمن شې رسیدلی دې. غواړم چی د دی خبری د لا سپیناوي لپاره یوه ریښتنې واقعه تاسو سره په لاندی ډول شریکه کړم: تیره اونۍ مي د یوه ملګری سره په یوه ماښامنۍ میلمستیا کې برخه واخیتسه، هلته د نورو ملګرو تر څنګ یو مخور، مخلص او په وطن مین دولتی چارواکې هم راغلې وو. د خبرو اترو په ترڅ کې نوموړی د شمالې افریقې یو هیواد ته د خپل سفر په اړه چی د دولتی هیئت په ترکیب کی یی تر سره کړی وو یوه لنډه قصه وکړه. ده وویل سره ددی چی دوي په اړونده هیواد کی د افغانستان سفیر ته ددی هیئت د ورتګ په اړه په رسمې توګه خبر ورکړی و خو ددی هیئت د ښه راغلاست، لارښونې او همکارۍ لپاره د افغانستان سفارت څخه هیڅوک هوایی ډګر ته نه وو راغلې. همدا رنګه نوموړی زیاته کړه چی د خپل سفر په ترڅ کی یی په دغه هیواد کی د یو شمیر افغانې محصلینو سره هم لیده کاته وشول او دوي ته یی د افغانستان سفارت د کارکوونکو د رویي او چال چلند په اړه شکا یتونه وکړل او داسی ښکاریده چی محصلین د رنګارنګ ستونزو سره اخته وو حتی تر دی چی د محصلینو سکالرشیپونه هم د سفارت د یو شمیر کارکوونکو تر منځ ویشل شوي وو. دې کار دغه دولتی هیئت دې ته اړ ویست چی په اړونده هیواد کې د افغانستان سفیر څخه غوښتته وکړی چی د افغانې محصلینو د مشکلاتو په حل کی دی ورسره مرسته وکړی او بیا یی په خصوصې توګه ورته وویل چی د خدای( ج) نه دی وویریږی او که نه نو دا واقعیت دی په پام کی ولری چی نوموړې به د خپلې کاری دوری په پای کې یوه ورځ بیرته افغانستان ته راځی او بیا خو به هرو مرو ددې محصلینوسره د هیواد په داخل کی ګوری، نوپه هغه صورت کې به بیا دده پرمخ د محصلینو په وړاندی څه پاتی نه وي. تاسې پوهیږۍ چی نوموړی سفیر په ځواب کې څه وویل؟ ځۍ فکر وکړۍ چی د یو با کفایته ډپلومات په توګه ددی سفیر ځواب به څه وي؟ هو د هغه ځواب داسی وو: ؛من از جرمنې امده ام پس جرمنې میروم؛ ګرانو هیوادوالو اوس نو تاسې په دې اړه قضاوت وکړۍ اوپه همدی حال کې زه د یو افغان په توګه د خپل حکومت څخه او په خاصه توګه دبهرنیو چارو د وزیر ښاغلې سپانتا صیب څخه هیله کوم چی د دا ډول بی غوریو مخه دی ونیسې او که نه نو افغانستان به دنړیوالې ډپلوماسۍ په ډګر کې نړیوالو ته ټیټ راشې او په همدی توګه به مو د خپلو مستحقو هیوادوالو حق هم پیمال کړی وي. پای تل دې وي افغانستان، ژوندې دې وي افغانان او پیاوړی دې وي اسلام. م. ف. شګيوال