|
|
نصرت الله اقبال مطمئن: 26حوت1387
چرا تجلیل از میلاد النبی؟! پیش نوشت دوازدهم ربیع الاول مصادف است با سالروز تولد ناجی بشریت ، معلم انسانیت و پیام آور قرآن حضرت محمد مصطفی ص .به تجلیل از چنین روز محافل بسیار با شکوهی با جمعیت انبوه متشکل از عالمنان دین، فرهنگیان و فرهیختگان ، محاسن سفیدان ، دانشجویان ، جوانان و دیگر اقشار از طرف نهادهای مختلف حکومتی و غیر حکومتی در شهرهای مختلف کشورهای اسلامی و مسلمان نشین برگزار میگردد. در این مراسم ها اغلباً در مورد زندگی نامه ی آنحضرت ص بحث و تبادل نظریات بمیان میأید. افغانستان نیز یک کشوریست که همه ساله به تجلیل از میلاد با سعادت حضرت محمد ص محافل و مراسم های زیادی با شکوه خیلی زیاد برگزار میگردد. اما نقطه ی که میخواهم بیشتر روی آن تأکید کنم اینکه در این مراسم ها روی چه موضوعی و به چه گونه بحث میشود و تجلیل از چنین روزی برای ما چه پیام دارد و در نتیجه ما چه چیز را از این تجلیل ها حاصل میکنیم. آیا تجلیل از چنین روز چه حکمی دارد؟ آیا از نظر اسلام برای تجلیل از این روز کدام حکمی آمده؟ ...ویا اینکه این یک ابداع خود ما است؟ حقیقت امر اینست که تجلیل از میلاد پیامبر اسلامی از منظر دینی هیچ حکمی ندارد و در هیچ قسمتی از قرآن و احادیث در مورد تجلیل از این روز هیچ فرمانی نیامده. اما بدون شک تجلیل و برگزاری مراسم ها در این روز عاری و مفاد برای انسانها نیست. اما مهم اینست که ما چگونه از این روز تجلیل میکنیم. و در این مراسم ها در مورد کدام موضوعات بحث میشود و آیا چه پیامی دارد این مراسم ها انسان های شنونده . چه پیامی دارد برای شنونده. متأسفانه در افغانستان در تجلیل از اینروز فقط از یک تاریخ مدون و مضبوط حرف زده میشود که سالها قبل نوشته شده و هیچگاه در مورد موضوعات ارزنده ی که در آن جای دارد تفسیر و تحلیل نشده و ما همه ساله با رسیدن اینروز از همان تاریخ اقتباس کرده و فقط چند نکته ی را بگونه یک نطاق قرائت کرده که هیچ مفهومی هم از آن گرفته نمیشود. ما در مورد زندگی پیامبر اسلامی را به دو بخش تقسیم و در زندگی شخصیتی ایشان را از دو نظر میبینیم: محمد ص در نقش یک انسان: بدون شک حضرت محمد مصطفی ص قبل از آنکه یک پیغمبر شوند یک انسان بودند. یک انسان کامل بودند و یک انسانی که اسلامی میخواهد. اسلام خود برای انسان سازی آمده و اصلاح یک فرد باعث انسان شدن و رسیدن به درجه انسانی میشود. آفرینش بشریت از وحدت انسانی کاملی در ساختار جسمی ، سرشت احساسات ، عواطف ، رویکردها ، رنجها، آرزوها ، نیازمندیها و ضروریات برخوردار است و برمبنای همین نگرش میتوان گفت که پیامبران ، صحابی ، تابعین و دیگر اقشار عادی جامعه همه اولاد آدم بوده و همه در ذات خود یک انسان هستند. بناءً ما در مورد اول در مورد رسول از منظر یک انسان عادی بحث میکنیم. خداوندج انسان را از یک نطفه ی (امشاج) مختلط آفریده که در وجود انسان ضرورت ها و ارزشهای زیادی وجود دارد که در طول زندگی همه ی آنها باید بگونه ی هماهنگ و برابر به هم و آنچه که در قرآن و احادیث تجویز گردیده شده رشد داده شوند و برایشان ارزش داده شود. پیامبر اسلام هم قبل از دوره ی نبوت شان به کمال و صفات انسانی رسیده بودند. پیامبر بعد از آنکه رسالت پیام رسانی را هم بدوش گرفت. فرصت کافی برای اجرای تمام تکلیف و مسئلیت های زندگی داشت، در پهلوی اینکه یک عابد ، یک زاهد بود ، فرصت برای همکاری با خانواده ی خود را داشت ، فرصت کار برای اعاشه و تأمین مصارف و مخارج روزانه زندگی را نیز داشت. این نمونه ی از ارزش های موجود در زندگی انسان است و انسان مانند ملائکه از نور محض آفریده نشده که تنها یک وظیفه مشخص در تمام عمر داشته باشد بلکه انسان از یک نطفه ی امشاج آفریده شده و همه ارزش های انسانی را بگونه هماهنگ و برابر به هم باید در زندگی سهم دهد. محمد ص در نقش یک پیغمبر: شاید سوالی پیدا شود که چرا از پیامبران دیگر و فرستاده های دیگر خدا ج که قبل از محمد ص فرستاده شده بودند تجلیل صورت نمیگیرد و بیشترین بحث روی زندگی حضرت محمد ص است و همه تأکید روی آنحضرت دارند؟ چون حضرت محمد ص آخرین پیغمبر بوده و کتابی را برای بشر از زبان خدا آورده اند که کاملترین کتابها بوده و بعد از ایشان دیگر رسالت ختم شده ، همه ی آنچه که ما در روی زمین می بینیم در قرآن آمده و هیچ چیزی در روی زمین وجود ندارد که در قرآن در مورد آن نیامده باشد. اما ما انسانها هستیم هستیم که نظر به همان نور باطنی که در قلب ما نهفته هر کس برابر با همان توانائی خود از اسلام برداشت دارند در مورد نوضوعات مختلف تحلیل میکنند. پیامبر در زمان نبوت خود آن تکلیف و مأموریت بزرگی را که بدوش داشت با تحمل مشکلات فراوان به آخر رسانیدند. اما ما انسانها که پیروان آن دین و قاموس هستیم چقدر استفاده کرده ایم و آنهائیکه امروز از منبر و مقام آنحضرت ص صحبت میکنند چقدر برابر با رویکرد و اخلاق آنحضرت ص خود را عیار ساخته اند و ما چقدر شنوای حرفهای آنها هستیم. ایا ما قرآن را در کدام موارد بکار میبریم آیا ما قرآن را تنها در روز عروسی و مردن به یاد میآوریم و کتاب خدا را بالای عروس و میت میگردانیم و یا هم متن آنرا خوانده و از آن استفاده ی عملی میکنیم. |
