|
گلچین
- جايگاه زن در اسلام: وقتي كه اسلام آمد، همه اين ستمها را از زن برداشت و در ميان انسانيت ارزش و اعتبار وي را به او بازگرداند. و او را در مبدأ انسانيت شريك مرد قرار داد؛ و چنين فرمود: (الحجرات: 13). «اى مردم! ما شما را از يك مرد و زن آفريديم». همچنين زن و مرد در پاداش و عذاب عمل مشترك هستند. چنانچه خداوند متعال فرموده است: (النحل: 97). «هر كس كار شايستهاى انجام دهد، خواه مرد باشد يا زن، در حالى كه مؤمن است، او را به حياتى پاك زنده ميداريم; و پاداش آنها را به بهترين اعمالى كه انجام ميدادند، خواهيم داد». و باز خداوند فرموده است: (الأحزاب: 73). «هدف اين بود كه خداوند مردان و زنان منافق، و مردان و زنان مشرك را (از مؤمنان جدا سازد و آنان را) عذاب كند». همچنين خداوند پاك قرار دادن زن را به عنوان مال ارث شوهر مرده حرام گردانيد و چنين فرمود: (النساء: 19). «اى كسانى كه ايمان آوردهايد! براى شما حلال نيست كه از زنان، از روى اكراه (و ايجاد ناراحتى براى آنها،) ارث ببريد!». اسلام متضمن استقلال شخصيت زن گشت و او را نه به عنوان ارثيه، بلكه به عنوان وارث اصلي قرارداد، و در ارثيه نزديكانش براي وي حقي مقرر ساخت. خداوند ميفرمايد: (النساء: 7). «براى مردان، از آنچه پدر و مادر و خويشاوندان از خود بر جاى ميگذارند، سهمى است; و براى زنان نيز، از آنچه پدر و مادر و خويشاوندان ميگذارند، سهمى; خواه آن مال، كم باشد يا زياد; اين سهمى است تعيين شده و پرداختنى». همچنين خداوند فرموده است: (النساء: 11). «خداوند در باره فرزندانتان به شما سفارش ميكند كه سهم (ميراث) پسر، به اندازه سهم دو دختر باشد; و اگر فرزندان شما، (دو دختر و) بيش از دو دختر باشند، دو سوم ميراث از آن آنهاست; و اگر يكى باشد، نيمى (از ميراث،) از آن اوست. و براى هر يك از پدر و مادر او، يك ششم ميراث است، اگر (ميت) فرزندى داشته باشد; و اگر فرزندى نداشته باشد، و (تنها) پدر و مادر از او ارث برند، براى مادر او يك سوم است (و بقيه از آن پدر است); و اگر او برادرانى داشته باشد، مادرش يك ششم ميبرد (و پنج ششم باقيمانده، براى پدر است). (همه اينها،) بعد از انجام وصيتى است كه او كرده، و بعد از اداى دين است ـ شما نميدانيد پدران و مادران و فرزندانتان، كداميك براى شما سودمندترند! ـ اين فريضه الهى است; و خداوند، دانا و حكيم است». و همينگونه تا آخر آيات كه در مورد ارثيه زن آمده است؛ چه مادر و يا دختر و خواهر و يا زوجه باشد. خداوند متعال در عرصه مزاوجت و ازدواج، همسرداري را در حداكثر تا چهار زن محدود و محصور نموده است، البته به شرط برقراري عدالت ميان آنان. همچنين خداوند متعال معاشرت و هم زيستي خوب و درست را براي مردان واجب نموده است، چنانچه ميفرمايد: (النساء: 19). «با همسران بطور شايسته رفتار كنيد!». همچنين مهريه را حق زن قرارداد و به شوهرها دستور داد كه بايد مهريه زنان خويش را بپردازند مگر آنچه را كه خود زنان با رضايت خاطر خويش ببخشند؛ و اين چنين فرمود: (النساء: 4). «و مهر زنان را (بطور كامل) بعنوان يك بدهى (يا عطيه،) به آنان بپردازيد! (ولى) اگر آنها چيزى از آن را با رضايت خاطر به شما ببخشند، حلال و گوارا مصرف كنيد!». همچنين خداوند متعال زن را در منزل شوهرش به عنوان امير و سرپرست فرزندانش قرار داده و او را به عنوان آمر و ناهي تعيين فرموده است. چنانچه رسول الله ص فرموده است: «المرأة راعية في بيت زوجها، ومسئولة عن رعيتها». «زن در منزل شوهرش همانند حاكم و سرپرست است و در برابر زيردستان خويش مسئول است». و باز خداوند مخارج زندگي و نفقه و لباس و قماش زن را بر مرد واجب كرده است تا به خوبي آنها را برايش تهيه كندو زن یکی از بهترین نعمت های الله پاک است. باعرض ادب وحرمت برادری شما گلچین مهاجر در سویدن برگرفته شده از کتاب: أحكام ويژه بانوان تأليف: الشيخ الدكتور صالح بن فوزان الفوزان |
