بصیر احمد مهاجر

بسم الله الرحمن الرحیم

مکتب آزادی و استقامت

امروز هفتمین سال روز شهادت آمر صاحب معسود شهید یا سالار شهیدان وطن ماست،مردی که با  خون  خود  تاریخی پر افتخار ونامی بلند به مردم این خطه به یاد گار گذاشت. در مورد شخصیت این بانی آزادی،انسانیت،شرافت وعزت همه آگاهیم،و من در این جا کوشش دارم تا از   گفتار کلیشه واستندرت دوری نموده و آمر صاحب شهید را از دید یک شهروند و یک همشهری این مسلمان نمونه نگاه کنم. شهروندی که یکی از آن هزارانی است که از آتش خانمانسوز جنگ در وطن ما در امان نمانده و سرنوشتی همانند  دیگر هموطنان خود دارد. بلی !در کشوری که همه چیز در حد افراط وتفریط آن به وقوع میپیوندد و همیشه اهداف شخصی و نظریات غرض آلود  است بسیار مشکل است که حق را به کرسی نشاند . وقتی که در مورد آمر صاحب سخن میگویم و در تائید و رد ایشان ابراز نظر مینمایم همیشه این نظریات ما نشان میدهد  که ما در کجا قرارداریم یعنی از کدام گروه هستیم. به این معنی که وقتی بگویم آمر صاحب الگوی آزادی وطن ماست.مخاطبان و آنهای که در جایی این حرف ها را میخواند بلافاصله میگوید که این شخص یا از پنجشیر است یا جمیعتی است ویا هم تاجک است،بدون آن که به خود  زحمت فکر کردن را بدهد که آیا آن چه میخواند و میشنود درست است. چون ما هر کس و هر چیزی را از یک دریچه نگاه میکنیم آن هم غبار گرفته وگردآلود(دریچه قوم وسمت)و از همین  جاست که در حق وطن و پاسداران وطن جفا میکنیم.بد را که از رشته ماست خوب میبنیم و خوب را که نه از حلقه خود میدانیم بد میبینیم، گاهی از روی همین گرایش ها و گاهی از روی هدف... همه میدانیم که شخصیت هاو واقعات  را یا تاریخ حقیقی برای ما معرفی خواهد کرد و یا هم از روی مقایسه کردن شخصیت ها با یک دیگر میتوان خوب و بد اصل و نااصل و حق و نا حق را تشخیص بدهیم. من همین روش دوم را انتخاب نموده و چند سخن مختصر را در مورد آمر صاحب یاد آور میشوم.از نظر من آنچه  معسود(رح)شهید را توانسته از دیگران متمایز و برجسته نماید عبارت است از با ایمان بودن،وطن دوست بودن، آزادی خواه بودن،صلح جو بودن،عادل بودن،استقلال طلب بودن،آماده بودن به گفتگو ومذاکره ،آفتخار آفرین بودن

عیار منش بودن،با گذشت بودن و و و...(نه آنکه دیگران نیستند بلکه در حد ایشان)

 یکم- هیچ جای شک نیست که آمر صاحب یک مسلمان با تقوا و با ایمان بوده و همیشه تمام حرکات ایشان مطابق احکام قرآن و سیرت نبی بوده که ضرورت به توضیح نمیباشد.

دوم- وطن دوستی همین کافی است که برای آزادی وطن جان خود را فدا نمود و وطن را تنها نگذاشت.

سوم- یکی از برجسته ترین خصوصیات قهرمان ملی معسود شهید که او را از دیگران جدا مینماید ،آزادی وی از فرمان ابر قدرت هاست که همیشه میخواستند شخصیت های ملی ما را در زیر فرمان خود داشته باشند که در مورد آمر صاحب

همیشه تیر های شان به سنگ خورده . و او تنها آزاده بود که به آزادی دیگران هم احترام میگذاشت.

سوم- او همیشه بخاطر رسیدن به صلح اولین قدم ها رامیگذاشت؛به شرط آن که آزادی ،حقوق،اعتبار و نام کشور و دین مردم کشور زیر سوال نمی رفت.اولین حرکت صلح جویانه وی در در آغاز جهاد بود که با آقای حکمتیار بخاطر قیام

مسلحانه ،که حکمتیار پیشنهاد قیام مسلحانه را مینمود.بعد در سقوط رژیم خلق و پرچم و گرفتن زمام امور از آنها باز هم در مقابل حکمتیار که میخواست به روی افتاده ها تیغ بکشد، و آمر صاحب میگفت که این ها وقتی بدون قید و شرط زمام را به حکومت اسلامی تحویل میدهند ضرورت به اسلحه کشیدن نیست که مردم بی گناه کابل را در خطر افگنیم.( که آغاز جنگ های کابل هم همین دفاع از مردم کابل و طرفداری از راه های بدون جنگ بود)

بار ها با همین حکمتیار به خاطر رسیدن به صلح که حکمتیار طرف درگیری بود گفتگو نمود که از جانب آقای حکمتیار

نقض میشد و آخرین بار هم با طالبان به خاطر راه  حل صلح جویانه به مذاکره پرداخت که از جانب طالبان قبول نشد.

چهارم- عدالت را همیشه پیشه خود نموده بود و همیشه کوشش میکرد آن را مطابق احکام اسلامی به کار ببنددکه سهیم دانستن همه اقوام کشور در مورد سرنوشت وطن میباشد و فرق نگذاشتن میان مردم  وطن ،رسیدگی به مشکلات مردم

در برخورد با اسیران جنگی ووو...

پنجم- آمر صاحب در حفظ استقلال وطن از خط دفاع یک قدم عقب نمیرفت ،وزندگی را بدون کشور مستقل و آزاد بردگی میدانستکه برای او قابل قبول نبود و برای حفظ استقلال با تمام نیرو  با متجاوزین خارجی ودست نشانده های

شان به مذاکره برخواست،همین کافی که میگفت(اگر به اندازه کلاهم جا بماند میمانم و دفاع میکنم)

ششم- گفتگو و مذاکره را راه حل میدانست و با همه نیروهای درگیر در وطن کوشش مینمود از این طریق به نتیجه

برسد که در بالا در چند مورد اشاره کردم.

هفتم-   آمر صاحب یکی از افتخار آفرین ترین شخصیت های  تاریخ کشور ماست که از جمله میتوان از بار ها شکست دادن قوای روس هارا در دره پنجشیر ،مجبور ساختن آنها را به پیشنهاد صلح موقت که همین عمل یکی از بزرگترین دست آورد های جهاد مردم وطن ما میباشد چون برای اولین بار قوای متجاوز را وادار کرد که جهاد و مقاومت مردم کشور ما را به رسمیت بشناسند که از نظر سیاسی کار بزرگی است،بیرون راندن قوای متجاوز روس از وطن در پهلوی دیگر ههموطنان مسلمان ،فتح کابل و دفاع از مردم کابل بعد از پیروزی جهاد، در مقابل مزدوران پاکستان و دیگر کشور های خارجی پشت پرده همدست با آنها،باز دفاع از وطن در مقابل طالبان پاکستانی ،تروریست های عربی و چندین کشور خارجی که در صحنه جنگ عملا اشتراک داشتند و این آخرین که آمر صاحب تنها با یارانش مانده بود

اوج غیرت شهامت . وطن دوستی اورا نشان میدهدزیرا این بار با بی تمدن ترین ها و وطن فروشترین ها مقابل بود

ولی قامت خم نکرد و مقاومت نمود با وجودی که جهان او را فراموش کرده بود و آوازش را نمیشنیدند ونمدانستند که او نه تنها برای آزادی وطنش مقاومت و دفاع میکند بلکه برای نجات جهان از خطر تروریزم  و القاعده هم دفاع میکند.

و برای این کار بزرگ جان شیرین را فدا نمود.

وقتی تمام این اوصاف او را با دیگران نه تنها در وطنش بلکه در سطح جهان مقایسه نماید  برای همه واضیح میشود که او نه تنها یگانه قهرمان کشورش است بلکه یکی از بزرگترین شخصیت ها جهان انسانیت ،مقاومت و آزادی میباشد

روح این قهرمان ملی کشور احمدشاه معسود شهید شاد باد!